Kelsos

sfrang: ΣΗΜΕΙΩΣΗ

2011-11-12T13:20:00.000+02:00

sfrang: ΣΗΜΕΙΩΣΗ: του Αλέξανδρου Φατσή Κατ’ αρχάς, όταν λέτε ότι πιστεύετε στον θεό, σε ποιον θεό αναφέρεστε; Στον Βάαλ, τον Δία, τον Κετζαλκοάτλ, τον Όντιν...

Πραγματικά ενδιαφέρον...

sfrang: Άλλη μια εποχή μεγαλείου για το χριστιανισμό

2011-05-10T23:01:00.000+03:00

sfrang: Άλλη μια εποχή μεγαλείου για το χριστιανισμό: "Εικονοκλάστες κατά εικονόδουλων και τούμπαλιν Ο στρατηγός Κόνων από τη Συρία απέκρουσε τους Άραβες στη δεύτερη αραβική πολιορκία της Κων/..."

sfrang: Κρυφό σχολειό: τα ιστορικά δεδομένα για τον αβάσιμο ισχυρισμό

2011-03-30T01:36:00.001+03:00

sfrang: Κρυφό σχολειό: τα ιστορικά δεδομένα για τον αβάσιμο ισχυρισμό...: "του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΘΗ, Ιστορικού, Ελευθεροτυπία, 26/3/2011 Μια απλή αναζήτηση στο Google αποδίδει 259.000 αποτελέσματα για το κρυφό σχολειό. Σ..."

Δύο ενδιαφέροντα βίντεο

2011-02-23T21:56:00.000+02:00

Δύο πραγματικά ενδιαφέροντα βίντεο που αξίζει να δεί κάποιος.

James Randi's fiery takedown of psychic fraud

Michael Shermer: The pattern behind self-deception

Ν. Δένδιας: «Η Ελλάδα δεν αντέχει τόσους δημοσίους υπαλλήλους»

2010-06-26T18:57:00.001+03:00

Διαβάζω στην ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας το παρακάτω:

Ν. Δένδιας: «Η Ελλάδα δεν αντέχει τόσους δημοσίους υπαλλήλους»

Δεν θα μπω καν στον κόπο να σχολιάσω τα διάφορα περί τρομοκρατίας και εγκληματικότητας προς το παρόν, απλά θα σταθώ στην διαπίστωση του κ. Δένδια... η απάντηση μου είναι "Σοβαράαααα;" (ή στα αγγλικά "No shit sherlock!!"). Και η απορία μου είναι τώρα το διαπιστώσατε αυτό; συγχαρητήρια.... Βέβαια τόσα χρόνια που το κόμμα στο οποίο ανήκει ο κ. Δένδιας κυβερνούσε (λέμε τώρα), ο δημόσιος τομέας συνέχισε να διογκώνετε και φυσικά δεν έγινε απολύτως τίποτα για να εμποδιστεί το πρόβλημα αυτό... αντίθετα όλες οι κινήσεις οδηγούσαν στην αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή την περαιτέρω διόγκωση... Αλλά τι να λέμε τώρα, μάλλον όπως πάντα φταίνε οι προηγούμενοι αν δεν κάνω λάθος...

Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι (ουγκ)

2010-02-11T04:43:00.000+02:00

Είπα να ρίξω μια ματιά στα blog που συνεχίζω να διαβάζω όποτε βρω χρόνο κι έπεσα σ αυτό το ωραίο post στο Jungle-Report :) Πραγματικά εύλογες απορίες, τις οποίες έχω κι εγώ οφείλω να ομολογήσω. Ακολουθεί ο σύνδεσμος στο post:

Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι (ουγκ)

Μια επίσημη γιορτή για την Εξέλιξη

2009-03-03T17:40:00.006+02:00

Αυτό το ενδιαφέρον άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το blog του κ. Στ. Φραγκόπουλου:

Η επιστήμη της εξέλιξης που διατυπώθηκε με το γνωστό βιβλίο του Δαρβίνου πριν από 15O χρόνια, έφερε ριζικές ανατροπές στην αντίληψη των ανθρώπων για το ρόλο και τη σημασία τους στο σύμπαν.

Ο Αρίσταρχος, ο Κοπέρνικος και ο Γαλιλαίος διέβλεψαν και καθιέρωσαν με την επιστημονική γνώση και επιμονή τους το ηλιοκεντρικό σύστημα. Η Γη δεν ήταν πια το κέντρο του «κόσμου» - πράγμα που οδήγησε στην καταρράκωση της κοσμικής και θρησκευτικής αυτοπεποίθησης αυτού του «κέντρου» και όλου του «κόσμου».

Στη συνέχεια, ο Μπελόν, ο Κυβιέ, ο Λαμάρκ, ο Δαρβίνος και ο Γουάλας διατύπωσαν την αντίληψη ότι ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε εξ υπαρχής πάνω στη Γη, αλλά προέκυψε στην πορεία, σύμφωνα με τους κανόνες μιας μακρόχρονης εξέλιξης. Ο σημερινός άνθρωπος είναι ο Νεάντερταλ του αύριο και οι κάθε είδους «ηγεσίες» του δεν έχουν καμιά αρμοδιότητα και εκ θεού εντολή να βρίσκονται επικεφαλής, αλλά ηγούνται περιστασιακά μιας εξελισσόμενης αγέλης συντρόφων.

Το τρίτο και, προς το παρόν, τελευταίο κτύπημα στα «αυτονόητα» για τη φύση και το ρόλο του ανθρώπου στη Γη και στη θρησκόληπτη αλαζονεία, έδωσαν ο Σίγκμουντ Φρόιντ (Freud) με την επιστημονική ψυχανάλυση και η σύγχρονη Βιοχημεία, από τις οποίες προκύπτει ότι ο άνθρωπος, όπως και τα άλλα πρωτεύοντα είδη, αποτελεί δημιούργημα και έκφραση μιας βιοχημικής συγκυρίας και ισορροπίας, η οποία μπορεί να ρυθμιστεί με μεθοδευμένη επιρροή στα συναισθήματα, αλλά και μέσω χημικών ουσιών.

Αυτοί οι τρεις πυλώνες για την αυτογνωσία του ανθρώπου σε επιστημονική βάση είναι απαραίτητο να τύχουν ευρύτερης κοινωνικής αναγνώρισης και αποδοχής ώστε, αφενός να μάθουν οι άνθρωποι να συμπεριφέρονται, ανεξάρτητα από μορφωτικό επίπεδο, ορθολογικά και, αφετέρου, να προσανατολίζονται στην κοινωνική ζωή τους αναλόγως - κατά τεκμήριον αισιόδοξα και δημιουργικά και όχι φοβικά και παθητικά.

Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να καθιερωθούν γι’ αυτά τα πολύ σημαντικά γεγονότα του ανθρώπινου πολιτισμού ετήσιες τυπικές, πανηγυρικές εκδηλώσεις, με τον τύπο των εθνικών γιορτασμών. Στις εθνικές γιορτές γίνονται πανηγυρισμοί για εθνικά κατορθώματα ή μνημόσυνα για εθνικές απώλειες. Στις επιστημονικές γιορτές θα γίνονται πανηγυρισμοί για τις επιστημονικές επιτυχίες όλου του ανθρώπινου γένους, εκδρομές σε μουσεία φυσικής ιστορίας και στην ύπαιθρο, καθώς και διδασκαλίες για την πραγματική φύση της επιστήμης και των τριών επιστημονικών ανακαλύψεων που λαμπρύνουν τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Στην Ελλάδα πρέπει, επιπλέον, να αντικατασταθουν αργά ή γρήγορα ως τιμόμενα πρόσωπα κατά την «Ημέρα της Παιδείας» οι σκοταδιστές «τρεις ιεράρχες» του μισελληνισμού, με την τελευταία Ελληνίδα μαθηματικό και φιλόσοφο Υπατία, η οποία για κακή της τύχη δολοφονήθηκε από τις ορδές Αιγύπτιων χριστιανών καλογήρων με καθοδήγηση του λαμπρού πατριάρχη και «άγιου» Κύριλλου.

Με αυτό το σκεπτικό αποφάσισαν οι Γερμανοί brights του Ιδρύματος φυσιοκρατικών στόχων «Giordano Bruno» να εισηγηθούν την καθιέρωση καταρχάς μιας γιορτής, όχι αργίας, για την «Ημέρα της Εξέλιξης», στην οποία θα αναπτύσσεται η σημασία αυτού του φυσικού νόμου και της ανακάλυψής του. Εννοείται, δεν είναι δυνατόν να προστεθεί άλλη μια γιορτή στις τόσες πολλές και άχρηστες. Οι Γερμανοί brights προτείνουν λοιπόν στα αρμόδια όργανα του γερμανικού κράτους (ομόσπονδα κράτη) να καταργήσουν ή να περιορίσουν 2-3 άχρηστες και αδιάφορες θρησκευτικές γιορτές, οι οποίες δεν ενδιαφέρουν σημαντικό μέρος του πληθυσμού.

Για παράδειγμα, η λεγόμενη «Πεντηκοστή» και η «Ανάληψη» αποτελούν γιορτές για μαγικές διαδικασίες που επινοήθηκαν από χριστιανούς κόντρα σε άλλες θρησκείες που ισχυρίζονταν για τους δικούς τους μάγους τα ίδια ή πιο εντυπωσιακά πράγματα. Στη Γερμανία αυτή τη στιγμή δηλώνει το 31,2% του πληθυσμού καθολικοί, το 30,8% προτεστάντες, ένα 5% άλλο θρήσκευμα, αλλά το 33% δηλώνει αδέσμευτο από θρησκευτικές επιλογές (άθρησκοι, άθεοι, αγνωστικιστές). Έτσι είναι λογικό, στο πλαίσιο της ελευθερίας επιλογής, να καταργηθούν ως υποχρεωτικές διάφορες θρησκευτικές γιορτές και να εισαχθεί, καταρχάς, ως επίσης προαιρετική η «Ημέρα της Εξέλιξης».

Εννοείται, κανείς δεν περιμένει ότι οι εξαρτημένοι από τις ψήφους του ποιμνίου που ελέγχεται από καρδιναλίους και επισκόπους, θα δεχτούν την καθιέρωση τέτοιων αναμνηστικών γιορτών, οι οποίες στο μέλλον θα πάρουν αμιγώς αντιθρησκευτική μορφή. Οι μαθητές θα είναι σε θέση να συγκρίνουν τι συνέβαινε στα χρόνια της θεοκρατίας και τι συμβαίνει με την καθιέρωση της φυσιοκρατικής αντιλήψεως. Όμως, από πίσω περιμένει το γερμανικό «συνταγματικό δικαστήριο» και στο βάθος το «ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων»...

Κάτι υποψιαζόταν ο μακαρίτης Χριστόδουλος που έλεγε με κάθε ευκαιρία ότι τα «ανθρώπινα δικαιώματα» δεν είναι τίποτα μπροστά στις παραδόσεις του γένους και του λαού – παραδόσεις εννοούσε αυτά που βολεύουν την εξουσία και αφήνουν εισπράξεις… Κρίμα που δεν έζησε για να γιορτάσει κι αυτός την «Ημέρα της Εξέλιξης» και κάποια στιγμή αργότερα την «Ημέρα του Ηλιοκεντρισμού»! Θα έπρεπε όμως προηγουμένως να διαγράψει από τις λατρευτές του γραφές το «στήτω ήλιος κατά Γαβαών...», και άλλες μαγικές τελετουργίες...

Βιβλία για ανάγνωση

2008-08-22T22:04:00.005+03:00

Αυτές τις ημέρες έκανα 2 επισκέψεις σε βιβλιοπωλείο, για να αγοράσω μερικά ακόμη βιβλία για ανάγνωση. Ένα από αυτά το είχα στο μυαλό μου από πριν. Αυτό ήταν το "Και ο άνθρωπος Έπλασε τους θεούς" του Pascal Boyer από τις εκδόσεις Βάνιας.

Κατά την διάρκεια της παραμονής μου στη γενέτειρα μου, υπήρξε μια συζήτηση, που μου κίνησε το ενδιαφέρον όσον αφορά το θέμα του Εμφυλίου, το αποτέλεσμα ήταν η αγορά του δίτομου έργου του Γ.Μαργαρίτη, "Ιστορία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου 1946-1949" από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.

Κατά την αναζήτηση βιβλίων, το μάτι μου έπεσε πάνω στην πρόσφατη έκδοση από τις εκδόσεις Κάτοπτρο του βιβλίου του Richard Dawkins, "Το εγωιστικό γονίδιο".

Ένα από τα επόμενα βιβλία που μου κίνησε το ενδιαφέρον ήταν το "Κατάρρευση" του Jared Diamond από τις εκδόσεις Κάτοπτρο. Την περασμένη άνοιξη είχα διαβάσει και το "Όπλα, μικρόβια και Ατσάλι" του Diamond, το οποίο βρήκα αρκετά ενδιαφέρον.

Τέλος στην λίστα με τα βιβλία που αγόρασα είναι το "Η ευγενής μας τύφλωσις...", του Γ. Γιανουλόπουλου, από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα.

Αυτή την περίοδο, ξεκίνησα να διαβάζω το "Και ο άνθρωπος Έπλασε τους θεούς" του Pascal Boyer αν και πρέπει να τελειώσω κάποια στιγμή και με το "Το τέλος της πίστης" του Sam Harris το οποίο έχω αφήσει στη μέση.

Κάτι δεν πάει καλά.... Σίγουρα...

2008-08-01T19:43:00.003+03:00

Τον τελευταίο μήνα περνάω τις μέρες μου στον τόπο καταγωγής μου, μαζί με την οικογένεια μου, όμως αυτό το μήνα, δεν ήταν λίγες οι φορές που θέλησα να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο με αυτά που ακούω και βλέπω. Από τη μία, τα περί βασκανίας (το γνωστό μάτι...)... η οποία σημειωτέον λειτουργεί και με χρόνο-καθυστέρηση (όπως τα χρηματοκιβώτια των τραπεζών), αλλά και εξ' αποστάσεως..., από την άλλη το "γεγονός", "ότι τα κόκκινα οχήματα τα πιάνουν τα μάγια ευκολότερα". Επιπλέον μια μεγάλη έλλειψη κριτικής σκέψης πάνω σε πολλά ζητήματα μια μεγάλη δόση δεισιδαιμονίας (που θα έκανε κάθε λογικό άνθρωπο να φρικάρει). Και επιπλέον ένας ρατσισμός που υποβόσκει, ένας ρατσισμός που δεν έχει καμία βάσιμη και λ0γική αιτία, καθώς και αρκετή προκατάληψη, όσον αφορά ομάδες ανθρώπων άλλων χωρών.

Και δεν είναι μόνο αυτό, είναι και η θρησκοληψία που υπάρχει... για να φανταστείτε, προ ολίγου η θεία μου πήγε στην εκκλησία για να της "διαβάσουν" το καινούργιο της αυτοκίνητο...

Βέβαια μεταξύ αυτών ίσως είναι και άλλα που δεν μου έρχονται αυτή τη στιγμή στο μυαλό... Αλλά βλέποντας αυτό που σχηματίζουν όλα αυτά τα κομμάτια με κάνει να αναρωτιέμαι και να θεωρώ περίεργο το ότι μεγάλωσα σε αυτή την οικογένεια.

Και μετά απ' όλα αυτά θεωρούν τις δικές μου πεποιθήσεις περίεργες...
Κάτι δεν πάει καλά.... Σίγουρα...

Λίγα λόγια για το ταξίδι στην Ιαπωνία

2008-05-24T18:59:00.006+03:00

Αν και έχει περάσει καιρός από τότε που επέστρεψα δεν έχω καθίσει να περιγράψω της εντυπώσεις μου από το ταξίδι μου στην Ιαπωνία, το κυριότερο πρόβλημα μου είναι μάλλον το ότι δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω.

Πραγματικά της δύο εβδομάδες περίπου, που βρισκόμασταν εκεί είχα την εντύπωση ότι βρίσκομαι σε ένα εντελώς διαφορετικό κόσμο. Κι όντως ήταν έτσι. Διαφορετική νοοτροπία, διαφορετική κουλτούρα, διαφορετικός τρόπος ζωής.

Ήταν πραγματικά μια εμπειρία που θα μου μείνει αξέχαστη, ένα ταξίδι που θα ήθελα κάποια στιγμή βέβαια να επαναληφθεί, αλλά που μάλλον αμφιβάλλω ότι μπορεί. Έχω βγάλει αρκετές φωτογραφίες από τα μέρη που επισκεφθήκαμε, δυστυχώς όμως πολλές δεν είναι στην καλύτερη δυνατή ποιότητα, μιας και είναι τραβηγμένες από τη φωτογραφική του κινητού μου.

Είναι αρκετές βέβαια και θέλω κάποιο χρόνο για να τις οργανώσω όπως θέλω και να προσθέσω και τις κατάλληλες περιγραφές, κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον θα προσθέσω ένα σύνδεσμο στο blog.

Για το ταξίδι και για τα όσα είδα θα πρέπει να ευχαριστήσω το φίλο μου το Λευτέρη, διότι χωρίς αυτόν θα ήταν πρακτικά αδύνατο αυτό το ταξίδι για μένα, μιας και ήταν αυτός που οργάνωσε το πρόγραμμα του ταξιδιού, καθώς και υπήρξε διερμηνέας κατά την παραμονή μας και τέλος ξεναγός στα μέρη που επισκεφτήκαμε.

(ΥΓ. Η φωτογραφία πάνω είναι τραβηγμένη στην Asakusa στο Tokyo, μπροστά στην Kaminarimon την εξωτερική μεγάλη πύλη που οδηγεί στο βουδιστικό ναό Sensō-ji)

Στην Ιαπωνία

2008-04-19T05:33:00.004+03:00

Σε λίγες ώρες, από τι στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές θα ταξιδεύω, αρχικά για Αθήνα αεροπορικός, απ’ όπου κάπου κοντά στις 6 το απόγευμα θα ξεκινήσει το ταξίδι που περίμενα όλο αυτό τον καιρό. Ο προορισμός είναι η Osaka της Ιαπωνίας και ενδιάμεση στάση η Doha πρωτεύουσα του Qatar.

Το ταξίδι ξεκινά σήμερα 19/04 και λήγει με την επιστροφή μου κάπου στα ξημερώματα της 5ης Μαΐου. Από της μέρες αυτές που θα βρίσκομαι στην Ιαπωνία, κατά το μεγαλύτερο μέρος θα διαμένουμε στην Osaka και θα κινούμαστε στην ευρύτερη περιοχή, ενώ κάποιες από τις μέρες προς το τέλος του ταξιδιού θα επισκεφτούμε και το Tokyo.

Η πραγματικότητα είναι ότι έχω ένα υπερβολικά μεγάλο ενθουσιασμό για το ταξίδι, άλλωστε είναι το πρώτο μου ταξίδι εκτός Ελλάδος, καθώς και η πρώτη φορά που θα επιβιβαστώ σε αεροπλάνο, και βέβαια μπορεί γι αυτούς που κάνουν ταξίδια συχνά να μην είναι κανένα από αυτά σημαντικό, όμως για μένα δεν παύει να είναι μια εντελώς πρωτόγνωρη εμπειρία.

Για την ώρα δεν έχω να γράψω οτιδήποτε περισσότερο, αλλά σίγουρα θα γράψω όταν γυρίσω, για τις εντυπώσεις μου από το ταξίδι.

Δελτίο τύπου freebloggers και digitalrights.gr

2008-03-04T08:20:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

http://www.221.gr/
http://argos.wordpress.com/
http://arxediamedia.blogspot.com/
http://chouvi.blogspot.com/
http://www.e-rooster.gr/
http://giaskepsou.blogspot.com/
http://gtziralis.com/
http://histologion-gr.blogspot.com/
http://inlovewithlife.wordpress.com/
http://karounos.gr/blog
http://krogias.blogspot.com/
http://larisaperivallon.wordpress.com/
http://magicasland.com/
http://metablogging.gr/
http://nassoskappa.blackwhitemag.net/
http://nefelikas.wordpress.com/
http://oneiros.gr/blog
http://www.oraelladas.gr/blog
http://papanotas.wordpress.com/
http://www.perlikos.gr/
http://petcoke.wordpress.com/
http://plagal.wordpress.com/
http://reality-tape.com/
http://rodiat7.blogspot.com/
http://sofianidis.blogspot.com/
http://stefadouros.blogspot.com/
http://voteforliberty.wordpress.com/
http://vrypan.net/
http://ziouzios.blogspot.com/
http://oikologio.gr/
http://aeisixtir.blogspot.com/
http://mikroanalogo2.blogspot.com/
http://erimitis.blogspot.com/
http://www.polsemannen.blogspot.com/
http://naftilos.blogspot.com/2008/03/digitalrightsgr.html –>> εδω, στου Ανεμου, θα βρειτε ενδιαφερουσες πληροφοριες για το digitalrights.gr
http://mavro-oxi-allo-karvouno.blogspot.com/
http://topotisthri.blogspot.com/
http://diagoras.wordpress.com/
http://atheoi.ORG
και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας, asterios at gmail.com

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Μερικές σκέψεις...

2008-02-05T20:50:00.000+02:00

Ώρες ώρες αναρωτιέμαι τι έχει πάει λάθος με αυτή τη χώρα. Από τη μια έχουμε μια διεφθαρμένη και όπως δείχνουν τα πράγματα ανίκανη κυβέρνηση, από την άλλη μια ουσιαστικά ανύπαρκτη αντιπολίτευση. Στο μεγαλύτερο φάσμα της πολιτικής ζωής της χώρα διαπιστώνω ένα οπορτουνισμό, ένα ενδιαφέρον μόνο για να αποκτήσουν εξουσία χωρίς ενδιαφέρον, για τα χιλιάδες προβλήματα που βασανίζουν πραγματικά αυτό τον τόπο. Από την άλλη είναι η παντελής αδιαφορία του μέσου έλληνα πολίτη-ψηφοφόρου.

Από την άλλη μια εκκλησία, που συνεχίζει στον 21ο αιώνα να πάει χέρι-χέρι με το κράτος, να διαπλέκεται μαζί του, να αποκομίζει μεγάλο αριθμό προνομίων σε βάρος των πολιτών σε πληθώρα περιπτώσεων, να επεμβαίνει στο έργο της δικαιοσύνης, να αποκομίζει τεράστια χρηματικά ποσά, εκτάσεις και γενικά να αυξάνει με κάθε τρόπο την περιουσία της. Να φροντίζει δήθεν για τις «μεταφυσικές» ανάγκες των ανθρώπων, επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα να ικανοποίει κοσμικές ανάγκες των μελών της. Να δείχνει πως το μόνο για το οποίο πραγματικά ενδιαφέρεται είναι η επέκταση του πλούτου της, και να αδιαφορεί για τους ίδιους τους ανθρώπους, τους οποίους υποτίθεται ότι βοηθά.

Επιπλέον έχουμε κάθε είδους φασιστοειδή να αποθρασύνονται σε τέτοιο βαθμό που να απειλούν ζωές ανθρώπων, να τρομοκρατούν, να επιτίθενται και να ασκούν βία, σε κάθε άνθρωπο που είτε είναι διαφορετικός, είτε έχει διαφορετική ιδεολογική τοποθέτηση. Από την άλλη είναι πράγματι εξοργιστικό ότι η πολιτεία ή αδιαφορεί για αυτά τα φαινόμενα είτε ηθελημένα τα συγκαλύπτει. Δυστυχώς στην πραγματικότητα η ελληνική κοινωνία αν και επανειλημμένα έχει αποποιηθεί πράξεις μίσους και ρατσισμού δείχνει να χορεύει με αυτά επικίνδυνα κοντά.

Βλέποντας αυτά και γενικά τα όσα συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα, βλέποντας πόσο τραγική έχει γίνει σε κάποιες περιπτώσεις η καθημερινότητα, ανησυχώ για το τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, και αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι το οποίο μπορούμε να κάνουμε για να αποτρέψουμε μια χειρότερη κατάσταση.

Εικονική «διαφάνεια» και αδιαφανής «διείσδυση»

2008-02-04T16:52:00.001+02:00

Αναδημοσίευση από του άρθρου του Ιού

Επικίνδυνους δρόμους για το δημοκρατικό πολίτευμα ανοίγει το νέο θεσμικό πλαίσιο της ΕΥΠ

Εικονική «διαφάνεια» και αδιαφανής «διείσδυση»

"Εκσυγχρονίζεται η ΕΥΠ"
(«Η Βραδυνή», 24/1/2008)

Υστερα από πολυετή κυοφορία, το νομοσχέδιο για τον «εκσυγχρονισμό» της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών κατατέθηκε από τον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο στη Βουλή στις 23 Ιανουαρίου. Εξαιρετικά σοβαρή, η θεσμική αυτή τομή ενδέχεται ν' αποδειχτεί μοιραία για την ποιότητα της (όποιας) δημοκρατίας μας.

Η εικονική «διαφάνεια»

Πριν από την κατάθεση του νομοσχεδίου, οι «διαρροές» προς τα ΜΜΕ προανήγγελλαν ότι θα ποινικοποιηθεί αυστηρά κάθε δημοσιοποίηση εγγράφου της ΚΥΠ-ΕΥΠ, ανεξαρτήτως περιεχομένου. Στο τελικό νομοσχέδιο, η ποινικοποίηση αυτή περιορίζεται στα «διαβαθμισμένα έγγραφα που αφορούν στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού και τον εξοπλισμό της ΕΥΠ», η δημοσιοποίηση των οποίων επιφέρει στο εξής φυλάκιση 1-5 χρόνων και πρόστιμο 20.000-500.000 ευρώ.

Γλιτώνουμε έτσι από την πιθανότητα μελλοντικής εξόντωσης δημοσιογράφων και ΜΜΕ που θα τολμήσουν να δημοσιεύσουν (ή να επικαλεστούν) ντοκουμέντα όπως το «απόρρητο» έγγραφο της ΕΥΠ που δημοσιεύουμε παραδίπλα, με το φοβερό και τρομερό «εθνικό μυστικό» της σύγκρισης των δημογραφικών μεταβολών χριστιανών και μουσουλμάνων στους δήμους Ξάνθης και Κομοτηνής. Είναι προφανές ότι ντοκουμέντα αυτού του είδους αποτελούν είδηση κυρίως λόγω της ίδιας την ύπαρξής τους. Το γεγονός π.χ. ότι η θρησκευτική κατανομή του πληθυσμού αποτελεί αντικείμενο εξονυχιστικών ερευνών της ΕΥΠ (κι όχι της καθ' ύλην αρμόδιας Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που -επισήμως τουλάχιστον- έχει πάψει να απογράφει το θρήσκευμα των Ελλήνων πολιτών από το ...1951), είναι από μόνο του κάτι που πρέπει να επισημανθεί. Εξίσου αξιοσημείωτο είναι και το ότι, όπως αποδεικνύεται από το ίδιο το έγγραφο που παραθέτουμε, η περιβόητη «πληθυσμιακή έκρηξη» της μουσουλμανικής μειονότητας αποτελεί έναν ακόμη εθνικό μύθο - όσο κι αν αυτός είναι ιδιαίτερα προσφιλής στα δημοσιογραφικά, εκκλησιαστικά κ.λ.π. «παπαγαλάκια» της υπηρεσίας.

Παρόμοια έγγραφα θα καταστούν κατά πάσα πιθανότητα προσπελάσιμα με τη δημιουργία της «Υπηρεσίας Ιστορικού Αρχείου της ΕΥΠ», που προβλέπεται από το άρθρο 3§4.βa του νομοσχεδίου, με ετήσιο προϋπολογισμό 10.000 ευρώ (κατά τη συνοδευτική έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου). Το σχετικό άρθρο προβλέπει τον αποχαρακτηρισμό εγγράφων και «οπτικοακουστικού υλικού» της υπηρεσίας μετά την πάροδο 30ετίας, φροντίζει ωστόσο να εξαιρέσει από την εν λόγω διαδικασία όλα τα ντοκουμέντα, «η δημοσιοποίηση των οποίων θα μπορούσε να επιφέρει βλάβη στα εθνικά συμφέροντα ή σε δικαιώματα που απορρέουν από την προσωπικότητα». Με το υλικό που προκύπτει από τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ κλειστό λόγω «σεβασμού της προσωπικότητας» των θυμάτων, και κάθε «εθνικά επιζήμιο» έγγραφο επίσης απροσπέλαστο, η καλύτερη προοπτική για τους ιστορικούς ερευνητές του μέλλοντος θα είναι λοιπόν ο αποχαρακτηρισμός στατιστικών δεδομένων όπως τα παραπάνω. Αλλιώς, κινδυνεύουν να μείνουν με τις βαθυστόχαστες αναλύσεις (για τις προοπτικές π.χ. του «ισλαμικού τόξου» στην ...Κεντρική Ασία) στο χέρι...

Το κυριότερο αποτέλεσμα αυτής της εικονικής «διαφάνειας» της ΕΥΠ είναι ιδεολογικό: το «ξέπλυμα» της μυστικής υπηρεσίας στη συνείδηση ενός τμήματος της επιστημονικής και δημοσιογραφικής κοινότητας με τη μετάθεση του ενδιαφέροντος των ερευνητών από την πραγματική (και πολλαπλά αμαρτωλή) δραστηριότητά της στις ανώδυνες στρατηγικές «αναλύσεις» κάποιων υπαλλήλων της. Δεν πρόκειται, άλλωστε, για ελληνική πρωτοτυπία. Με παρόμοιο τρόπο έχει επιχειρηθεί π.χ. το «ξέπλυμα» της CIA, όπως διαπιστώνουμε με μια απλή επίσκεψη στην επίσημη ιστοσελίδα της τελευταίας.

Η επικίνδυνη «θωράκιση»

Ολα αυτά θα ήταν ωστόσο ανώδυνα, αν δεν αποτελούσαν το φύλλο συκής για τη διατεταγμένη (κι επικίνδυνη για τους δημοκρατικούς θεσμούς) συγκάλυψη των πιο σκοτεινών δραστηριοτήτων της ΕΥΠ, και μάλιστα τη στιγμή ακριβώς που το νέο θεσμικό πλαίσιο λύνει τα χέρια της υπηρεσίας προς κάθε κατεύθυνση.

Η σημαντικότερη καινοτομία του νέου θεσμικού πλαισίου βρίσκεται χωρίς αμφιβολία στο άρθρο 6 του νομοσχεδίου, που επιγράφεται «Υποχρεώσεις Αρχών -Υπηρεσιών» και προβλέπει ούτε λίγο ούτε πολύ την άνευ όρων υποταγή όλου του κρατικού μηχανισμού στα κελεύσματα και τις εντολές των ΚΥΠατζήδων: «Οι δημόσιες υπηρεσίες και τα νομικά πρόσωπα δημόσιου δικαίου», διαβάζουμε, «οι δημόσιες επιχειρήσεις, τα ελεγχόμενα ή εποπτευόμενα από το Δημόσιο νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, τα νομικά πρόσωπα του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθώς και οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού και οι επιχειρήσεις τους υποχρεούνται να παρέχουν σε ειδικά εξουσιοδοτημένους υπαλλήλους της ΕΥΠ κάθε πληροφορία, στοιχείο ή συνδρομή για την εκπλήρωση της αποστολής της».

Το ίδιο άρθρο επιβάλλει όχι μόνο την υποχρέωση των υπαλλήλων που θα «προσεγγιστούν» από την ΕΥΠ «να τηρούν το απόρρητο της επικοινωνίας και του περιεχομένου του αιτήματος, καθώς και των στοιχείων του προσωπικού» της μυστικής υπηρεσίας, αλλά προχωρά και σε πρωτοφανείς για την ελληνική έννομη τάξη καταναγκασμούς, προκειμένου να διασφαλιστεί η υπακοή τους σε κάθε εντολή των πρακτόρων: «Η άρνηση, η παρέλκυση, η αμέλεια, η ατελής και η μη έγκαιρη ανταπόκριση στο αίτημα της υπηρεσιακής αρωγής αποτελούν ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα που τιμωρείται σύμφωνα με τα ισχύοντα στον Υπαλληλικό Κώδικα ή στις αντίστοιχες κατά περίπτωση διατάξεις». Με άλλα λόγια, όποιος υπάλληλος του ΟΤΕ, των ΕΛΤΑ, της Εφορίας, αλλά και κάθε δήμου, νοσοκομείου ή εκπαιδευτικού ιδρύματος αρνηθεί είτε την παροχή πληροφοριών είτε οποιαδήποτε άλλη «συνδρομή» τού ζητηθεί «για την εκπλήρωση της αποστολής» των ΚΥΠατζήδων, υπέχει πειθαρχικές ευθύνες. Για τη δίωξή του, μάλιστα, δεν χρειάζεται καν αυτή η άρνησή του να είναι ρητή: αρκεί να του χρεωθεί «αμέλεια» ή η ανταπόκρισή του να θεωρηθεί «ατελής», «μη έγκαιρη» ή «παρελκυστική»! Και, φυσικά, απαγορεύεται να ενημερώσει οποιονδήποτε ή να καταγγείλει δημόσια αυτό που η υπηρεσία τού ζητά, ό,τι κι αν είναι αυτό.

Για να μη μιλάμε αφηρημένα, ας δούμε τι σημαίνουν στην πράξη τα παραπάνω -με βάση όχι κάποιο φανταστικό σενάριο, αλλά πραγματικά γεγονότα.Στις 19.5.2003, π.χ., ΚΥΠατζής παρενέβη στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ιωνίας, στο Βόλο, για να τρομοκρατήσει εκπαιδευτικούς που δραστηριοποιούνταν στο πρόγραμμα «Πολυπολιτισμικότητα και άρση του κοινωνικού αποκλεισμού» του ΥΠΕΠΘ κι είχαν καλέσει ως ομιλητή σε εκδήλωση τον Αλβανό δημοσιογράφο (και υποψήφιο τότε διδάκτορα της Παντείου) Γκαζμέντ Καπλάνι. Οι δάσκαλοι κατήγγειλαν δημόσια το γεγονός. Λίγο αργότερα, κλιμάκιο της υπηρεσίας παρενέβη στο δήμο Βόλου κατά των δημοσιογράφων του δημοτικού ραδιοφώνου που έβγαλαν στον αέρα την υπόθεση (2.6.03). Χάρη όμως στη δημοκρατική ευαισθησία των θιγομένων, οι πιέσεις των ΚΥΠατζήδων -που θεωρούσαν «εθνικά επικίνδυνη» την επίσημη κρατική πολιτική για τους μετανάστες- έπεσαν στο κενό (βλ. αναλυτικά το ρεπορτάζ μας «Η ΕΥΠ ως σχολικός σύμβουλος», «Κ.Ε.» 15.6.03). Βάσει της νέας νομοθεσίας, οι μεν εκπαιδευτικοί θα 'πρεπε να ματαιώσουν την επίμαχη εκδήλωση, το δε δημοτικό ραδιόφωνο ν' αποσιωπήσει τις όποιες αντιδράσεις - ή ακόμη και να επιδοθεί στην «αντιπροπαγάνδα» που θα επιθυμούσε η υπηρεσία...

Λαμβάνοντας υπόψη το παρελθόν της ΚΥΠ-ΕΥΠ, απώτερο και πρόσφατο, εντυπωσιακή είναι έτσι η παράλειψη του (πάλαι ποτέ καθηγητή Δημοσίου Δικαίου) κ. Παυλόπουλου να εξαρτήσει την «υποχρέωση συνεργασίας» των υπαλλήλων από τη νομιμότητα των αιτημάτων που θα τους υποβληθούν. Μια τέτοια ασφαλιστική δικλίδα θα επέτρεπε τουλάχιστον στους δημοκράτες υπαλλήλους να μην ποδοπατήσουν -αναγκαστικά!- τον όρκο νομιμοφροσύνης που έδωσαν προς το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το νέο θεσμικό πλαίσιο ανοίγει ωστόσο κι άλλες, πιο επικίνδυνες, ατραπούς. Το άρθρο 5§1.γa προβλέπει ρητά τη δυνατότητα «διείσδυσης» της υπηρεσίας σε (μη προσδιοριζόμενες) συλλογικότητες. Η ουσία της τομής βρίσκεται όχι σ' αυτή καθεαυτή τη «διείσδυση» (φαινόμενο εξίσου παλιό με τις μυστικές υπηρεσίες) αλλά στην ουσιαστική αποποινικοποίηση των συνεπειών της: ένας ΚΥΠατζής που διακινεί ναρκωτικά για να «συλλέξει πληροφορίες» ή που τα σπάει και βάζει βόμβες για να «δεισδύσει» σε «εξτρεμιστικές ομάδες», θα καλύπτεται πλέον νομικά γι' αυτή του τη δράση, που κάλλιστα μπορεί να επεκταθεί σε κάθε είδους προβοκάτσια. Στην περίπτωση δε που αποκαλυφθεί ότι ο έμπορος ηρωίνης ή ο «τρομοκράτης» είναι πράκτορες της ΕΥΠ, η πληροφορία αυτή θα απαγορεύεται (για λόγους «προστασίας του απορρήτου») να δημοσιευτεί!

(Ελευθεροτυπία, 2/2/2008)

Προς Διάδοση

2008-02-03T22:39:00.000+02:00

[...] Η συγκέντρωση των φασιστών είχε άδεια για να πραγματοποιηθεί. Οι φασίστες βγαίνουν μέσα από τα μπλοκ των αστυνομικών και επιτίθονται ενάντια των αντιφασιστικών μπλοκ, ενω ταυτόχρονα οι επιθέσεις τους προστατεύονται απο τις διμοιρίες… [...]

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στο blog "Στη Γαλαρια"

Το video της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα από τον Καλαμπόκα

2008-02-03T22:12:00.000+02:00

Το παρόν άρθρο είναι αναδημοσίευση του άρθρου του ark από το blog “Στη Γαλαρία“

=============================================================

Είναι χρήσιμο να κρίνεις και να συγκρίνεις γεγονότα και καταστάσεις στην ιστορική τους διάσταση, ασχέτως πως φαντάζουν πολλές φορές με την πρώτη ματιά. Περίεργα και αλλόκοτα στη δίνη του χρόνου συνήθως, απομονωμένα από τη βάση και το συνολικό θεώρημα που εντάσσονται δε μπορεί ο αναγνώστης που ξεφυλλίζει την επικαιρότητα να δει την πραγματική διάσταση τους.

Το γεγονός

Αναδημοσιέυω ένα τμήμα του άρθρου της ΗΜΕΡΑΣ, εφημερίδας της Πάτρας, από τον Γ. Καρβουνιάρη και παρακάτω σχολιάζω:
“… Στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, των Τοπικών Ενώσεων Αγ. Ανδρέου, Συνόρων, Αγυιάς Β Τομέως Αγ. Τριάδος και Ψαροφαϊου το Σάββατο που μας πέρασε, ο νεοεκλεγείς βουλευτής του κόμματος, Νίκος Παπαδημάτος, όταν κλήθηκε να κόψει ένα κομμάτι, δεν το αφιέρωσε τον Πρόεδρο του κόμματος αλλά στον… Γιάννη Καλαμπόκα.Είναι χαρακτηριστικό ότι ο βουλευτής φέρεται να είπε ότι «η παράταξη, δεν πρέπει να ξεχνά τους αγωνιστές της όπως τον αγωνιστή Γιάννη Καλαμπόκα». …”
(Ο εν λόγω βουλευτής φαίνεται σενιαρισμένος στη φωτό. Για την ιστορία επιφανείς παριστάμενοι: οι βουλευτές Ν. Ράγιου και Ν. Παπαδημάτος, ο πρώην βουλευτής Ν. Νικολόπουλος, ο πολιτευτής Δ. Τριανταφυλλόπουλος - Ξάδερφος Μάκη Τριανταφυλλόπουλου).

Τι έγινε λοιπόν να δούμε…σε μία κοπή πίτας ένας “φρέσκος” βουλευτής έκρινε χρήσιμο, και σημειώνω τον όρο χρήσιμο, να αναφερθεί στα “ξερά” να μη πω “καμμένα”(??) χαρτιά της ιστορίας της Ν.Δ. τον Γιάννη Καλαμπόκα. Θα επανέλθω στον “νεόκοπο βαρόνο των λοστών” Παπαδημάτο αμέσως παρακάτω, αλλά πρώτα θα αναφέρω για τι μιλάμε.

Ο Καλαμπόκας, oι συμμορίτες του και ο Αγωνιστής Νίκος

Ο Γιάννης Καλαμπόκας, όντας πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, στις 8 Γενάρη του 1991 επέδραμε μαζί με γνωστούς κρανοφόρους τραμπούκους στο συγκρότημα των σχολείων της πλατείας Βούδ σο κέντρο της Πάτρας. Στη σκηνή του δράματος ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας έφτασε για να καθησυχάσει τα παιδιά που ήταν τρομοκρατημένα από την επίθεση των φασιστοειδών. Βρέθηκε αντιμέτωπος με 20 και πλέον άτομα. Δολοφονείται εν ψυχρώ από τον Καλαμπόκα και τη συμμορία του αφού δέχθηκε χτύμημα με λοστό (τη γνωστή σκύλα που λένε οι οικοδόμοι, που έχει σχήμα Γ) στο κεφάλι.

Μέλος του Εργατικού Αντιϊμπεριαλιστικού Μετώπου - Ε.Α.Μ (οργάνωση διάσπασης του Κ.Κ.Ε) και άνθρωπός μέσα στους συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς αγώνες της εποχής, με το πρόσωπο φανερό, ο Νίκος δεν ήταν ήρωας ούτε καμικάζι. Ήταν απλός σαν εμάς. Έτυχε να βρίσκεται σε σημείο που οι σκέψεις, η ανθρωπιά, οι αναστολές, οι απόψεις, ο λόγος δεν έχουν καμία σημασία… διότι οι απέναντι είναι δολοφόνοι που ξέρουν μόνο τη γλώσσα των λοστών και του σωματικού βιασμού. Αν δεν ήταν αυτός θα ήταν κάποιος μαθητής!

Πως έφτασε ο σαν-άνθρωπος Καλαμπόκας στο σημείο αυτό;…

…Στο συγκρότημα η κατάληψη των μαθητών συνεχιζόταν κρατώντας κλειστό το κτήριο ύστερα και των διακοπών των Χριστουγέννων. Η ίδια κατάσταση επικρατούσε σε όλη την πόλη και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η κοινωνία αντιστεκόταν στις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε μία σειρά θεμάτων. Τα Χριστούγεννα ήταν ένα τελευταίο φράγμα στο Κίνημα που είχε αναπτυχθεί στο οποίο προσευχόταν η κυβέρνηση ώστε με … τον καινουριο χρόνο να μην υπάρχουν κινητοποιήσεις στα σχολεία και την κοινωνία.

Αυτό δεν έγινε, περάσαν οι γιορτές και οι μαθητές εκεί στις θέσεις μάχης τους. Τότε ανέλαβαν δράση τα πλοκάμια του νόμιμου κανονικού κράτους τα οποία γαλουχήθηκαν με τις αξίες και τα ιδανικά των λοστών, της πολιτικής φασιστικής βίας και του εθελοντισμού για εξόντωση του εχθρού.

Ο φέρελπις Γιάννης Καλαμπόκας τύχαινε ιδιαίτερης μεταχείρισης από το κόμμα του και τις τοπικές οργανώσεις της Ν.Δ την εποχή εκείνη. Ήταν ο αξιωματικός της ομάδας κρούσης που είχε συσταθεί για να αντιμετωπίσει στα σκοτεινά δρομάκια τους αγωνιστές πολίτες. Συντηρώντας μια συμμορίτικη ομάδα, συμπαγή καταρχήν με αρκετά μέλη η οποία συχνά ενισχυόταν και με δευτερεύοντα περιστασιακα μέλη, έδερναν κόσμο με λοστούς και αλυσίδες. Επιβαίνοντας σε ένα βαν περιφέρονταν στην πόλη της Πάτρας και αναζητούσαν το επόμενο θύμα τους, αφισοκολλήσεις, αμεριμνους περιπατητές, στοχοποιημένες ολιγομελείς παρέες ήταν το φόρτε τους. Ποτέ απέναντι στο λαό τη μέρα. ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΦΑΣΙΣΜΟΣ.

Και αυτά ακόμα και προ μαζικών κινητοποιήσεων, όταν δε άρχισαν να κλείνουν και να παραμένουν κλειστά τα σχολεία της Πάτρας η ομάδα αυτή είχε επανελλημένα κρούσει καταλήψεις χωρίς μεγάλη μαθητική συμμετοχή τις βραδινές ώρες. Με ξυράφια και σιδερολοστούς ξυλοκοπούσαν και τρομοκρατούσαν τα παιδιά για το καλό του Κόμματος και της Τάξης.

Συμμετείχε και ο ίδιος ο Καλαμπόκας στις ενέργειες αυτές μαζί με τους άλλους κρανιοφόρους δολοφόνους ενώ όταν φορούσε κουστούμι, ήταν άλλωστε και δημοτικός σύμβουλος επίσημα εκπροσωπώντας τη Ν.Δ τον ίδιο καιρό, στεκόταν λίγο πιο μακρυά και έδινε εντολές στα καθίκια του για το τι πρέπει να κάνουν. Αυτά ιστορικά είναι επιβεβαιωμένα, άλλωστε ο σαν-άνθρωπος Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα σε ισόβια (η ποινή μειώθηκε στο εφετείο αναγνωρίζοντας το ελαφρυντικό του πρώτερου έντιμου βίου!) και τελικά βρισκεται έξω από τη φυλακή μετά από ολιγοετή κάθειρξη (για καλή διαγωγή!). Οι λοιποί συνεργάτες καταδικάστηκαν με μικρές ποινές για οπλοκατοχή και άλλα τέτοια γελοία και σήμερα οι περισσότεροι εργάζονται για το Κράτος σε δημόσιες υπηρεσίες…

Παπαδημάτος: ο φιλόδοξος ενορχηστρωτής του διαλόγου των λοστών

Επανέρχομαι στον Παπαδημάτο, βουλευτή της Ν.Δ προσπαθώντας να κάνω μία εκτίμηση για το τι ρόλο παίζει και θέλει να παίξει ο ίδιος σχετικά και με τη δήλωσή του πάντα.

Το να κόβεις ένα κομμάτι για τον Καλαμπόκα σπίτι σου ή σε ένα στενό κύκλο μπορεί να είναι και αλλόκοτο, δείγμα σχιζοφρενικού οπαδισμού… ένα πράγμα. Μπορεί να δείχνει πως είσαι τέτοιος ΦΑΣΙΣΤΑΣ που δε μετανοιώνεις ούτε 16 χρόνια μετά και δηλώνεις ευθρασώς πως το ίδιο θα έκανες στη θέση του Καλαμπόκα και το χειρότερο: το ίδιο “ηρωικά” θα κάνεις όποτε χρειαστεί.

Το να το πράττεις με εκατοντάδες κόσμο απέναντί σου, οπαδοί και ψηφοφόροι της Ν.Δ της περιοχής, σημαίνει άλλα πράγματα. Σημαίνει πως επενδύεις σε συγκεκριμένα ανακλαστικά του συντηρητικού κόσμου στο σήμερα. Σημαίνει πως επιχειρείς να επαναδιαπραγματευτείς την πρόσφατη ιστορική μνήμη του λαού της Πάτρας και της Ελλάδας, που ξέρει καλύτερα από τον καθένα ότι η γενιά των ΟΝΝΕΔιτών εκείνη και η εποχή εκείνη ήταν από τις πιο μαύρες μεταπολιτευτικά. Το ίδιο το κράτος δολοφόνησε τον Νίκο. Με όργανα επίσημους αχθοφόρους της φασίζουσας νοοτροπίας της Δεξιάς. Είχε συγκεκριμένους ηθικούς αυτουργούς η κατάσταση στην Πάτρα και η ίδια η δολοφονία. Ο νομάρχης Τάγαρης, ο υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος και ο Μητσοτάκης, βουλευτές όπως ο Νικολόπουλος που πίναν καφέ και χαριεντίζονταν με τον αλήτη που έκανε τις βρωμοδουλειές τους με κράνη και δολοφονικά όπλα απέναντι σε ανυπεράσπιστους “ενοχλητικούς” πολίτες.

Όταν η Δεξιά του “εκσυγχρονισμού” και της “προόδου” δεν πείθει… πείθει η τρομοκρατία και η βία των Καλαμποκαίων

Θα πω ακόμα κάτι: είναι η μόνη πολιτική δολοφονία που βρέθηκε και καταδικάστηκε ο ίδιος ο δολοφόνος όχι μόνο ως πράττων κακούργημα αλλά και πολιτικά ως φορέας φασιστικών απόψεων που πήγαζαν από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Και όλα αυτά σε δίκη με στοιχεία και δικηγόρους, με τοποθετημένους δικαστές έστω, γιατί είχε προφανή θέση στον πολιτικό χώρο της Ν.Δ όπου και ανήκε. Δε μιλάμε δηλαδή για πράκτορες, μυστικές υπηρεσίες και άλλα τέτοια, αλλά για ανθρώπους που εκλέχτηκαν αν όχι για να δολοφονήσουν, τουλάχιστον για να εντάξουν τους λοστούς στην πολιτική ατζέντα.

Η προβολή στο σήμερα λέει πως η Δεξιά αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα στην χώρα μας. Η Δεξιά όχι μόνο ιδεολογικά, σε σχέση με τον καπιταλισμό, αλλά κυρίως κοινωνικά, πολιτευτικά ως αναφορά τη Ν.Δ και πολιτειακά ως αναφορά το οργανωμένο εποικοδόμημα εξουσίας. Συμμετοχή και ενορχήστρωση της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, πολιτικός λόγος που πριν καν ειπωθεί έχει θύματα τον μισθωτό και τα πλατιά στρώματα της κοινωνίας, μεταρρυθμίσεις φαντάσματα και κοινωνική αξιοκρατία που μπάζει “γαλάζιο ύδωρ”.

Απέναντι σε αυτά δε δείχνει δυνατό να αντιδράσει θεσμικά ο εξουσιαστικός χώρος της Δεξιάς και να πετύχει καίριο πλήγμα στους επικριτές του. Δεν έχει όραμα, στελέχη και θέσεις γαι τις λαϊκές ανάγκες, παρά λησταρχικές διαθέσεις για τα αποθέματα πλούτου που έχουν παραχθεί με λιτότητα και κόπο τα προηγούμενα χρόνια.

Και η ιστορία διδάσκει… ότι σε κάποιο σημείο σταματά ο διάλογος για κάποιους και αρχίζει ο διάλογος των λοστών. Και τα ανακλαστικά και οι αναφορές της Δεξιάς στην Ελλάδα είναι ακριβώς αυτές. Σε αυτές κάνει επίκληση όποτε χρειάζεται διότι αυτές καταλαβαίνει ο κόσμος της. Τη Δημοκρατία των Λοστών.

Λοιπόν (κατι σαν κύριε)-Παπαδημάτε, τι ρόλο θέλεις να παίξεις; Θέλεις να ξυπνήσεις τα βασικά ένστικτα του βαθυ-κράτους σας, να είσαι ο ενορχηστρωτής μιας νέας καταιγίδας πολιτικής βίας; Θέλεις να κάνεις τη βρωμοδουλειά και να πάρεις πόντους από το ΦΑΣΙΣΤΑΡΙΟ που σας ψηφίζει με τα τσαρούχια για να διατηρηθείς στο θρόνο σου, και που ξέρεις ίσως αναγορευτείς και εσύ σε ήρωα και αγωνιστή του χώρου σου; Θέλεις να δείξεις το δρόμο… ο Ζαχόπουλος πήδαγε φωνάζοντας “έτσι γαμάνε τα παλικάρια της Δεξιάς και του Καραμανλή” εσύ έχεις το δικό σου… “έτσι ανοίγουν κεφάλια τα παλικάρια της Δεξιάς και του Καραμανλή”.

Σε ονομάζω “Βαρόνο των Λοστών” γιατί τέτοιος ονειρεύεσαι να γίνεις!

Επειδή πρέπει μια και καλή να καθαρίζει η Δομοκρατία (έστω αυτή που προσποιείστε όλοι εκεί στα ψηλά) με κάτι υποκείμενα με γραβάτες θα θυμίσω πως ο δημοκράτης λαός δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Γι’ αυτό δεν τον αντιμετωπίσατε ποτέ επί ίσοις όροις. Η λογική του ξεμοναχιάσματος, της προσωπικής ή συλλογικής τρομοκρατίας δε θα περάσει. Ειστε υπόλογοι όλοι οι εθελοντές τραμπούκοι, οι ένθερμοι λαλίστατοι φασίστες απένταντι στο σκεπτόμενο δημοκράτη κόσμο. Στον κόσμο που δίνει μάχη για διαβίωση και εσείς εκπροσωπείτε τα ΑΦΕΝΤΙΚΑ σας και διαλογίζεστε με τα χειρότερα ζωώδη δολοφονικά ένστικτα. Όποια μάσκα και αν φορέσετε θα σας δείχνουμε περιφρονητικά ως κακέκτυπα ανθρώπων.

Δε θέλω να αναφέρω περισσότερα…

…η απάντηση στους αγώνες της κοινωνίας και της νεολαίας ενάντια στην καταπίεση, τις ανισότητες, την φτώχεια, την ανεργία, την κοινωνική αλληλεγγύη, την πραγματική μόρφωση την κοινωνική και όχι μονόχνωτη οικονομική πρόοδο, την πραγματική ελευθερία και ξενοιασιά για Ζωή…

ΝΙΚΟ ΖΕΙΣ ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ…

Ο Νίκος Τεμπονέρας

Δαβάστε ένα σχετικό άρθρο από την “ΗΜΕΡΑ” (εφημερίδα της Πάτρας):
http://www.imeranews.gr/detail.php?id=41062

Σχετικά άρθρα σε blogs:
μανιτάρι του βουνού
εξαποδώ
Γιώργος Μαργαρίτης

video ντοκουμέντο για την δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα (torrent)
Nikos Temponeras - h istoria mesa apo ta kanalia ths epoxh

Ακολουθεί το βίντεο ανεβασμένο στο Google Video

Η εκκλησία διώκει οικολόγο διεκδικώντας χιλιάδες στρέμματα στο Ποικίλο Όρος

2008-01-24T23:02:00.001+02:00

Αναδημοσίευση από το Blog: Ροΐδη Εμμονές

(προς διάδοση)

…και επιχειρεί την εξόντωση κάθε αντίστασης στα σχέδιά της. Διαβάστε παρακάτω:
(από το ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο)

Η Εκκλησία ποινικοποιεί την αντίσταση των πολιτών στις παράλογες διεκδικήσεις της ελεύθερων χώρων, χώρων πρασίνου και κυρίως δασικών εκτάσεων. Σας προωθώ μια διαμαρτυρία που αφορά τον οικολόγο Δημήτρη Κούνδουρο, Περιστεριώτη, που δραστηριοποιείται στη Δ. Αττική. Ο Κούνδουρος εδώ και χρόνια αγωνίζεται μέσα από συλλογικότητες για περιβαλλοντικά θέματα. Ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα είναι οι παράλογες απαιτήσεις του Μητροπολιτικού Ναού «Ευαγγελισμός της Θεοτόκου» Λαμίας, που διεκδικεί 7.500 στρέμματα από το Ποικίλο Όρος αλλά και εντός των ορίων των δήμων Πετρούπολης και Περιστερίου. Ο Κούνδουρος είναι από τους σθεναρότερους αγωνιστές εναντίον αυτών των εξωφρενικών απαιτήσεων, εκφράζοντας πολλές συλλογικότητες και την Τ.Α. Τιμωρήθηκε για τους αγώνες του με μια μήνυση που θα εκδικαστεί στις 4 Φεβρουαρίου. Στην πραγματικότητα, στο πρόσωπό του ποινικοποιείται κάθε αγώνας για πράσινο και καθαρό περιβάλλον. Το αίτημα του ενάγοντος, δικηγόρου της μονής, κ. Κοναξή, για 300 χιλιάδες ευρώ αποζημίωση, δείχνει πως ζητείται η εξόντωση του προσώπου, για να μην τολμήσουν άλλοι πολίτες να σταθούν ενάντιοι στα οικονομικά σχέδια της εκκλησίας.

Παρακάτω θα βρείτε κείμενο για τη συγκέντρωση υπογραφών και ένα κείμενο δικό μου, δημοσιευμένο στις αρχές του προηγούμενου καλοκαιριού στην ΕΠΟΧΗ, με περισσότερες λεπτομέρειες για την υπόθεση. Αποστέλλουμε στις εξής ηλεκτρονικές διευθύνσεις: mailxpolis@gmail.com και prosanatolismoi@hotmail.com

Υπογραφή: Μαρώ Τριανταφύλλου

Συμπάρασταση στον Πρόεδρο του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Περιστερίου Δημήτρη Κούνδουρο

Εμείς οι Περιβαλλοντικοί Φορείς, επιτροπές αγώνα, δίκτυα και ευαισθητοποιημένοι πολίτες συμπαραστεκόμαστε στο Δημήτρη Κούνδουρο, ο οποίος έχει μηνυθεί από το δικηγόρο του Μητροπολιτικού Ναού Ευαγγελισμός της Θεοτόκου Λαμίας.
Ως γνωστό, ο Μητροπολιτικός Ναός διεκδικεί 7.500 στρέμματα στο Ποικίλο Όρος καθώς και εντός των ορίων των Δήμων Περιστερίου και Πετρούπολης. Ο Δημήτρης Κούνδουρος, ως εκπρόσωπος των φορέων που διοργάνωσε την ημερίδα για το Ποικίλο Όρος, το μόνο που έκανε ήταν να αναφέρει στην ομιλία του ορισμένα στοιχεία για τον κ.Κοναξή, δικηγόρο, τα οποία είχε χρησιμοποιήσει από επερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Θανάση Λεβέντη. Στη συνέχεια, όπως προέκυψε σε επόμενη επερώτηση του Γιάννης Δραγασάκη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τα στοιχεία που ανέφερε ο Δημήτρης Κούνδουρος στην ημερίδας επιβεβαιώθηκαν από απάντηση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας Οικονομικός (Διαχειριστικός Οικονομικός Έλεγχος).
Εκτιμάμε ότι η μήνυση που έχει κατατεθεί από τον κ. Κοναξή εναντίον του Δημήτρη Κούνδουρου, που εκδικάζεται στις 4 Φεβρουαρίου, δεν στρέφεται αποκλειστικά στο πρόσωπο του αλλά στρέφεται εναντίον των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας αλλά και ολόκληρου του περιβαλλοντικού κινήματος, που αγωνίζεται για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων, των ορεινών όγκων και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του λεκανοπεδίου.

Συμπαραστεκόμαστε στο Δημήτρη Κούνδουρο και ζητάμε την απαλλαγή του από τις κατηγορίες. Δηλώνουμε ότι θα αντισταθούμε σε κάθε προσπάθεια εκφοβισμού και φίμωσης των ανθρώπων που αγωνίζονται για το περιβάλλον.

Υπογραφές και Διευθύνσεις Φορέων και Πολιτών
Αποστέλλουμε στις εξής ηλεκτρονικές διευθύνσεις:
mailxpolis@gmail.com και prosanatolismoi@hotmail.com

Οι εξοργιστικές λεπτομέρειες τις υπόθεσης δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Εποχή» καθώς και στο ιστολόγιο Ποιείν.gr
Στην τοπική εφημερίδα της Αργυρούπολης, διαβάζουμε τα εξής:

Μπλόκο των κατοίκων στα… ιερά σχέδια

Έκταση 20.000 στρεμμάτων διεκδικούν στο Ποικίλο Ορος, στον μοναδικό πνεύμονα που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα διυλιστήρια Ασπροπύργου και τη Δυτική Αθήνα, η Μητρόπολη Λαμίας, η Μονή Κλειστών και το υπουργείο Αμυνας.
Δημόσιες, ιδιωτικές και δασικές εκτάσεις 7.500 στρεμμάτων διεκδικεί μόνο η Μητρόπολη και με αγωγές που έχει καταθέσει εμφανίζεται ιδιοκτήτρια 3.500 στρεμμάτων δάσους στο βουνό και 4.000 στρεμμάτων εντός του σχεδίου πόλης του Περιστερίου (το 1/3 της έκτασης του Δήμου).
Συνεχείς είναι οι καταγγελίες κατοίκων του Περιστερίου ότι η Μητρόπολη τους εξαναγκάζει να καταβάλουν χρηματικό ποσό, προκειμένου να άρει τις αξιώσεις της επί των ακινήτων τους.
Μέχρι τώρα εκατοντάδες ιδιοκτήτες έχουν καταβάλει από 2.500 έως 10.000 ευρώ. Το γεγονός αυτό κατήγγειλε ο πρόεδρος του «Περιβαλλοντικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Περιστερίου» Δημήτρης Κούνδουρος, με αποτέλεσμα να τον μηνύσει για «συκοφαντική εξύβριση» ο δικηγόρος ο οποίος εκπροσωπεί την Ιερά Μητρόπολη κ. Κοναξής, ζητώντας ως αποζημίωση το ποσό των 300.000 ευρώ.
Η υπόθεση θα εκδικαστεί στις 28 Νοεμβρίου και όπως μας είπε ο κ. Κούνδουρος: «Η μήνυση αυτή κατατέθηκε εναντίον μου επειδή τον Ιούνιο του 2006 σε ημερίδα του συλλόγου κατήγγειλα τις μεθοδεύσεις του Μητροπολιτικού Ναού της Λαμίας, με τις οποίες διεκδικεί μια τεράστια έκταση, εκβιάζοντας ταυτόχρονα τους πολίτες που έχουν μικρές περιουσίες στη διεκδικούμενη περιοχή».
Η Μονή Κλειστών εξάλλου φέρεται ως ιδιοκτήτρια 13.000 στρεμμάτων στο Ποικίλο Ορος, έκταση που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού στο ύψος του Σκαραμαγκά και την οποία έχει ενοικιάσει σε επιχείρηση που θα κατασκευάσει νεροτσουλήθρες.
Επειτα από προσφυγή κατοίκων του Χαϊδαρίου στο ΣτΕ κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου, το Συμβούλιο Επικρατείας διέταξε την αναστολή των εργασιών.
Ομως η απόφαση δεν εφαρμόζεται και οι επιχειρηματίες συνεχίζουν ανενόχλητοι το έργο, με παρατηρητές τον Δήμο Χαϊδαρίου, την Πολεοδομία και το αστυνομικό τμήμα της περιοχής…Ανταλλάγματα για τον δήμο
Ο μοναδικός αδόμητος χώρος στο Μπουρνάζι Περιστερίου, το «Κτήμα Πουλή», έκτασης 4 στρεμ., δρομολογείται να οικοδομηθεί. Από το 1993 το μισό κτήμα έχει χαρακτηριστεί χώρος αθλητικών εγκαταστάσεων, αλλά η απαλλοτρίωσή του εκκρεμεί και ο Δήμος Περιστερίου τώρα ετοιμάζεται να το αποχαρακτηρίσει, με αντάλλαγμα έκταση περίπου 700 τ.μ., την οποία θα του παραχωρήσει η ιδιοκτήτρια εταιρεία. Τη Δευτέρα ο «Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Μπουρναζίου» κάλεσε σε συγκέντρωση στην ομώνυμη πλατεία τους πολίτες, όπου αποφασίστηκε κορύφωση των κινητοποιήσεων, μέχρι και κλείσιμο της Λεωφόρου Κωνσταντινουπόλεως.

Σημείωση: Διαβάστε επίσης στην σελίδα της Αργυρούπολης και για άλλες διεκδικήσεις της Εκκλησίας μας που, εκτός από τις γνωστές της …«Ιερές Επενδύσεις» δείχνει και το…Οικολογικό της πρόσωπο!

Photo credit: Paula Bialski

ρο

Αρχικός Σύνδεσμος: Η εκκλησία διώκει οικολόγο διεκδικώντας χιλιάδες στρέμματα στο Ποικίλο Όρος

====================================================================

Ειλικρινά οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό που συμβαίνει με την εκκλησία έχει καταντήσει άκρως εκνευριστικό και αηδιαστικό, τελικά οι κύριοι αυτοί της εκκλησίας ενδιαφέρονται μόνο για τις προσωπικές τους οικονομικές φιλοδοξίες και για την προσωπική τους αποκατάσταση στον κόσμο αυτό παρά τα φούμαρα που πουλάνε στον κοσμάκι για ψυχές και σωτηρίες κι άλλα τέτοια εμπορικά κόλπα που ως στόχο έχουν να φέρουν περισσότερο ρευστό στις απύθμενες τσέπες τους και να ικανοποιήσουν την πλεονεξία και την απληστία τους.

Δείχνουν με τις πράξεις τους ότι σε καμία περίπτωση δεν ενδιαφέρονται για το καλό κανενός εκτός των ιδίων, όπως άλλωστε έκαναν και όλοι οι προκάτοχοι τους ανεξαρτήτως εποχής.

Εκκλησία ΕΠΕ

2007-12-24T22:24:00.000+02:00

Αναδημοσίευση από του άρθρου του Ιού

==============================================

"Θεία... αλισβερίσια"
(«Εθνος» 16.12.07)

Με τον Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη να δίνει την τελευταία μάχη του η Εκκλησία της Ελλάδος γιόρτασε κάπως πρόωρα τα δεκάχρονα της πανηγυρικής ανάδειξής της στο κέντρο της δημόσιας ζωής του τόπου. Αρκεί να συγκρίνει κανείς την κάλυψη της αρχιεπισκοπικής εκλογής του 1998 με την τρέχουσα διαδοχολογία, για να διαπιστώσει τη μεταβολή που έχει συντελεστεί. Αν πριν από 10 χρόνια το ζητούμενο ήταν η «ανανέωση» απλώς της κεφαλής της Εκκλησίας, σήμερα ο ρόλος του μελλοντικού αρχιεπισκόπου ως «εθνάρχη» (και ηγέτη ενός άτυπου εθνικιστικού-φονταμενταλιστικού παρακράτους) θεωρείται δεδομένος από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

Ο Χριστόδουλος φυσικά δεν έπεσε απ' τον ουρανό. Ηρθε να καλύψει το φαντασιακό κενό ενός «στρατηλάτη βασιλιά», μετά τον εκφυλισμό και την κατάργηση της μοναρχίας. Για πολλούς Ελληνες υπήρξε το υποκατάστατο ενός κληρονομικού, ανεξέλεγκτου και ισόβιου ηγεμόνα - πρότυπο που ο Γκλίξμπουργκ στάθηκε ανίκανος να ενσαρκώσει και οι πολιτικοί ηγέτες της συντηρητικής παράταξης έχουν από καιρό αποποιηθεί. Οσο για τις βασικές συντεταγμένες του πολιτικοϊδεολογικού του λόγου, ελάχιστα αποκλίνουν από τη σκέψη του λαοφιλούς Κωνσταντίνου του «ΙΒ'», όπως αποτυπώνεται στην προσωπική αλληλογραφία του (1912-22): νοσταλγική επίκληση ενός εξιδανικευμένου απώτατου παρελθόντος, στείρος μεγαλοϊδεατισμός, ζηλοφθονία για τους «Μεγάλους», θεοποίηση κάθε ιεραρχικής κι αυταρχικής δομής, περιφρόνηση των ελευθεριών, καθαγιασμός της κοινωνικής ανισότητας, αναγωγή της «φιλανθρωπίας» σε μόνο μέσο για την αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας.

Η θέση της Εκκλησίας στη σύγχρονη ελληνική κοινωνία δεν μπορεί όμως να ερμηνευτεί αποκλειστικά με βάση τον ψευδοβυζαντινό (ακριβέστερα: μεταοθωμανικό) «εθναρχικό» ρόλο που η ίδια απονέμει στον εαυτό της. Μια τέτοια προσέγγιση θα υπερεκτιμούσε τη σημασία της ιδεολογίας, σε βάρος των καθοριστικότερων υλικών παραγόντων. Για να προσεγγίσουμε ουσιαστικά το φαινόμενο του «επανεκχριστιανισμού» της δημόσιας ζωής, απαραίτητη είναι έτσι η ταξική ανάλυση των μηχανισμών που επικαθορίζουν αυτή τη διαδικασία. Η αποτίμηση, δηλαδή, των λειτουργιών της Εκκλησίας της Ελλάδος, όχι σαν «πνευματικής αρχής» ή απλής σκανδαλοποιού δημόσιας υπηρεσίας, αλλά ως συλλογικού καπιταλιστή, γαιοκτήμονα, εργοδότη και παρόχου υπηρεσιών με αυξανόμενη πελατεία. Οσοι παρακολούθησαν από κοντά την προ οκταετίας «μάχη των ταυτοτήτων» γνωρίζουν άλλωστε καλά πως η παθιασμένη υπεράσπιση των «ιερών» συμβόλων δεν ήταν τότε παρά η βολική ιδεολογική επένδυση της προάσπισης του ρόλου και των συλλογικών συμφερόντων των «μάνατζερ» της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.

Η διερεύνηση του πραγματικού μεριδίου της Εκκλησίας στον συνολικό τζίρο της ελληνικής οικονομίας δεν είναι φυσικά εύκολη υπόθεση. Από δηλώσεις του ίδιου του γενικού οικονομικού διευθυντή της (και πρώην βουλευτή της Ν.Δ.) Κ. Πυλαρινού προς το «Βήμα» (20.2.2005) πληροφορούμαστε πως η εν λόγω μερίδα του ελληνικού καπιταλισμού συγκροτείται από ένα δίκτυο 6.700 ΝΠΔΔ, αδιαφανές ακόμη και για τις Κεντρικές Υπηρεσίες του οργανισμού, ο προϋπολογισμός των οποίων το 2005 ανερχόταν σε 19.700.000 ευρώ. Η έγγεια πάλι εκκλλησιαστική περιουσία εκτιμάται επίσημα σε 1.282.300 στρέμματα (169.900 καλλιεργήσιμα, 367.000 δάση και 745.400 «βοσκότοπους»). Δίπλα στους παραδοσιακούς κλάδους (η επισιτιστική φιλανθρωπία διαθέτει π.χ. 191 σημεία διανομής και το 2004 παρήγαγε επισήμως 6.820.000 μερίδες φαγητού), τα τελευταία χρόνια ανοίγονται νέοι: βρεφονηπιακοί σταθμοί, ραδιόφωνο, Ιντερνετ... Η αδυναμία ακόμη και της ΔΙΣ να ελέγξει τα οικονομικά της «Αλληλεγγύης», της φιλανθρωπικής ΜΚΟ που ιδρύθηκε από την Αρχιεπισκοπή και το «Διορθόδοξο Κέντρο Πεντέλης» και επί Ν.Δ. έχει εξελιχθεί σε προνομιακό αποδέκτη κρατικών κονδυλίων, είναι άλλωστε αποκαλυπτική για την αδιαφάνεια του όλου πλέγματος.

Σίγουρο είναι πάντως ότι η οικονομική δραστηριότητα του εκκλησιαστικού κεφαλαίου συνιστά πρωτοπόρα πιλοτική εφαρμογή των διαβόητων «Συμπράξεων Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα» (ΣΔΙΤ), που σήμερα τείνουν ν' αναδειχθούν στον κατεξοχήν μηχανισμό απομύζησης του δημόσιου πλούτου από την «ιδιωτική πρωτοβουλία». Κάθε χρόνο, το Δημόσιο καταβάλλει π.χ. πάνω από 200.000.000 ευρώ για τη μισθοδοσία και συνταξιοδότηση του κλήρου, ενώ -παρά τον υποτιθέμενο «αντιευρωπαϊσμό» τους- τα εκκλησιαστικά ΝΠΔΔ σημειώνουν λαμπρές επιδόσεις στο ξεκοκάλισμα ευρωπαϊκών προγραμμάτων κι επιδοτήσεων. Λίγο πριν αναχωρήσει δημοσία δαπάνη για το Μαϊάμι, ο Αρχιεπίσκοπος υπέγραψε π.χ. με τον κ. Αλογοσκούφη προγραμματική σύμβαση (7.8.07) για τη διάθεση 30.500.000 ευρώ του Δ' ΚΠΣ σε «έργα συμβολής στην εθνική, κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική πρόοδο του τόπου» απ' την Αρχιεπισκοπή, τις μητροπόλεις και τις θυγατρικές τους...

(Ελευθεροτυπία, 22/12/2007)

===============================================

Πραγματικά αναρωτιέμαι μέχρι πότε η εκκλησία θα συνεχίζει να συμπορεύεται με το κράτος, χωρίς να αναλαμβάνει ο καθένας τους δικούς του διακριτούς ρόλους. Ως πότε κρατικοί πόροι και όχι θα τροφοδοτούν με χρήμα αυτή την επιχείρηση για να κάνει "φιλανθρωπικές" επενδύσεις. Ως πότε θα λειτουργεί η εκκλησία ως αδιαφανής και ανεξέλεγκτος επιχειρηματίας, απολαμβάνοντας πλήθος προνομίων εις βάρος βέβαια των πολιτών, αλλά με τις ευλογιές αυτών.

Περί Μουσικής

2007-10-14T02:39:00.001+03:00

Η αλήθεια είναι ότι η φροντίζω η μουσική να με συντροφεύει στις περισσότερες καθημερινές μου δραστηριότητες. Είναι αλήθεια ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μου ζωής. Και βέβαια στις μουσικές μου απολαύσεις δεν υπάρχουν πολλοί περιορισμοί, μπορώ και απολαμβάνω μια διαφορετική και σχετικά ευρεία γκάμα διαφορετικών ήχων.

Τον τελευταίο σχετικά καιρό έχω αποκτήσει ένα αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον για την Ιαπωνική μουσική μεταξύ των άλλων. Ένα από τα είδη της μουσικής αυτής που βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον, τουλάχιστον από αυτά που έχω βρει και έχω ακούσει μέχρι τώρα (γιατί δυστυχώς δεν μπορώ να τα βρω εύκολα περισσότερο υλικό) είναι η παραδοσιακή μουσική των νησιών Amami (奄美諸島).

Τα νησία Amami είναι μια ομάδα τροπικών νησιών στην επαρχία της Kagoshima της περιφέρειας Kyūshū περίπου 300 χιλιόμετρα βόρεια της Okinawa και περίπου 380χμ νότια του Kyūshū. Ανήκουν στα νησία Ryūkyū (αλλιώς γνωστά και ως νησιά Nansei - νοτιοδυτικά νησιά).

Το Amami-Oshima (奄美大島) είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα (715 τετραγωνικά χμ) από όλα τα μικρότερα νησία της Ιαπωνίας και το πιο κατοικημένο από τα 8 κατοικημένα νησιά στην ομάδα. Το νησί κάποτε άνηκε στο Βασίλειο Ryūkyū μέχρι το 1624, που προσαρτήθηκε από τον φεουδάρχη (大名 daimyō) της Satsuma.

Η κουλτούρα αυτών των νησίων είναι διαφορετική από αυτή της Ιαπωνικής ενδοχώρας. Η ομιλούμενη διάλεκτος των Amami ανήκει στην ομάδα διαλέκτων Ryūkyūan, και είναι πολύ διαφορετική από τα καθιερωμένα Ιαπωνικά, ακατάληπτη από τους Ιάπωνες της ενδοχώρας. Τα νησιά είναι πλούσια σε παραδοσιακά τραγούδια. Μπορεί κανείς να τα αποκαλέσει "θησαυροφυλάκιο" της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής.

Τώρα όσον αφορά δύο από τις καλλιτέχνιδες αυτού του είδους πού έχω ακούσει μέχρι τώρα και έχω λατρέψει, η μία είναι η Asazaki Ikue (朝崎郁恵) η οποία γεννήθηκε 11/11/1935 στο Kedomi, Setouchi-Cho του Amami Oshima. (Δυστυχώς όλες οι άλλες πληροφορίες που έχω καταφέρει να βρω είναι στην Ιαπωνική Γλώσσα που δεν γνωρίζω). Ένα από τα άλμπουμ της το οποίο έχω πραγματικά λατρέψει είναι το Utabautayun (うたばうたゆん). Η ονειρική φωνή της σε συνδυασμό με την απαλή αλλά όμορφη μουσική καταφέρνουν να σε ταξιδεψουν.

Η άλλη καλλιτέχνιδα είναι η Hajime Chitose (元ちとせ) η οποία γεννήθηκε 05/01/1979. Η καταγωγή της είναι από το Amami Oshima. Τραγουδά ένα είδος χαρακτηριστικό της περιοχής. Η φωνή της είναι αρκετά χαλαρωτική. Η Chitose αναγνωρίστηκε σαν μια χαρισματική παραδοσιακή τραγουδίστρια σε νεαρή ηλικία. Κέρδισε αρκετούς διαγωνισμούς παραδοσιακής μουσικής, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ παραδοσιακής μουσικής. Αποφάσισε να γίνει αισθητικός, παρόλα αυτά είχε αλλεργικές αντιδράσεις με πολλά χημικά που χρησιμοποιούν οι αισθητικοί. Έτσι το εγκατέλειψε και σκέφτηκε σοβαρά να ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική.

Περισσότερες Πληροφορίες:

Amami Island Folk Songs
Amami-Oshima
Asazaki Ikue Official Web Site (Στα ιαπωνικά)
Hajime Chitose (Wikipedia)

Περί Εκλογών

2007-09-21T21:20:00.002+03:00

Δυστυχώς έχω ελαττώσει το blogging το τελευταίο διάστημα μιας και είναι περίοδος εξεταστικής, οπότε προσπαθώ να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερα μαθήματα, καθώς και να περάσω όσα περισσότερα δυνατόν.

Αν και έχει περάσει μια σχεδόν εβδομάδα από την ημέρα τον εκλογών, θα ήθελα να εκφράσω τις εντυπώσεις τις οποίες μου άφησε. Αρχικά οφείλω να ομολογήσω ότι βρήκα αρκετά λυπηρό το γεγονός ότι το ποσοστό της αποχής ξεπέρασε το 25%, το οποίο είναι ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό αποχής.

Γενικά οφείλω να ομολογήσω ότι βρίσκω αρκετά θετικό ότι η νέα βουλή είναι πεντακομματική καθώς και ότι τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων μειώθηκαν, αν και δεν μπορώ να δω με καλό μάτι την είσοδο του ΛΑΟΣ στη βουλή, οι λόγοι είναι αρκετοί βέβαια και νομίζω ότι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων τους γνωρίζει, οι άλλοι απλός τείνουν να εθελοτυφλούν επί του θέματος.

Η αλήθεια είναι ότι ήταν πρώτη φορά που άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα σε βουλευτικές εκλογές, αν και η πρώτη μου επαφή με την κάλπη ήταν στην προηγούμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές. Αυτή τη όμως φορά είδα πράγματα τα οποία δεν τα είχα δει, και ούτε μπορούσα να τα δω στις δημοτικές.

Διαπίστωσα μετά λύπης ότι τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζει πολύς κόσμος είναι καθαρά προσοδοθυρικά και έχουν ως κύριο άξονα το προσωπικό όφελος και το βόλεμα. Έχουν την εικόνα του βουλευτή-βολευτή και θεωρούν ότι η ψήφος θα πρέπει να είναι απαραίτητα σε υποψήφιο κόμματος το οποίο θα μπει στη βουλή, ώστε να μπορούν να του πούνε «εγώ σε ψήφισα τώρα σειρά σου να με βοηθήσεις».

Ένα άλλο άκρος ενοχλητικό φαινόμενο είναι οπαδική συμπεριφορά από ψηφοφόρους ιδιαιτέρως των δυο μεγάλων κομμάτων, οι οποίοι αρνούνται να δουν τα λάθη των κομμάτων που υποστηρίζουν, κατηγορούν τους αντιπάλους τους ως υπεύθυνους για κάθε τι και ρίχνουν την ευθύνη στους άλλους, ακόμα κι εκεί που είναι ξεκάθαρο ότι ο κύριος υπεύθυνος είναι η παράταξη που υποστηρίζουν.

Επίσης με ενόχλησε η αντιμετώπιση της ίδιας μου της οικογένειας, πάνω σε πράγματα που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Από τη στιγμή που μου είπαν περί «υποχρεώσεως» ως το προς τι θα ψηφίσω, καθώς και «συνεννόησης» του ποίον θα πρέπει να ψηφίσω, τους ξεκαθάρισα ότι θα κρίνω και θα ψηφίσω ότι θεωρώ ότι με εκφράζει. Βέβαια προσπάθησαν να με μεταπείσουν κατά την πορεία, χωρίς όμως επιχειρήματα και με βάση μια λογική η οποία είναι ξένη προς τις αντιλήψεις μου και γενικά την απεχθάνομαι.

Και βέβαια μια σύσταση ήταν να μην αναφέρω στον πατέρα μου, το αυτονόητο, ότι ψήφισα αυτό που έκρινα ορθό. Και αλήθεια δεν έτυχε να το συζητήσουμε αλλά νομίζω ότι μια τέτοια περίπτωση δεν θα είχε καλή κατάληξη…

Τέλος μια παρατήρηση από διάφορες συζητήσεις, παλαιότερα και τώρα, ακόμη και μέσα στην οικογένεια μου, είναι ότι υπάρχει μια γενική απέχθεια προς την ενασχόληση με τα κοινά, και γενικά με πράγματα που μας αφορούν άμεσα. Για κάποιο λόγο, πολύς κόσμος έχει φτάσει να πιστεύει ότι πρέπει να ασχολούμαστε με τα θέματα αυτά, μόνο μια φορά κάθε τετραετία, όταν καλούμαστε στις κάλπες.

Τυχαίες Σκέψεις Εν μέσω του ονείρου

2007-07-30T11:02:00.001+03:00

Η αλήθεια είναι, πως η έμπνευση γι αυτό το post μου ήρθε καθώς κοιμόμουν. Είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που θυμάμαι κάποιο όνειρο που έβλεπα, αφού ξύπνησα το πρωί. Η ιστορία πάει κάπως έτσι, είμαι σε μια έκθεση ζωγραφικής, το πώς και που δεν έχει σημασία, αυτού που μετρά είναι η εντύπωση που μου αφήνει η θεματολογία που έχουν οι πίνακες. Σχεδόν όλοι έχουν εικόνες καταστροφής, φωτιά, πόνο, κάποια μάλιστα ίσως να μοιάζουν με την εικόνα τις κόλασης που περνά η θρησκευτική φαντασία και με ανθρώπους να υποφέρουν.

Αργότερα, και αφού έχω επιστρέψει στο σπίτι, στο χωριό μου, μιλάω με κάποιο πρόσωπο της οικογένειας μου, έχοντας στο μυαλό τα σατυρικά λόγια του George Carlin, αυτά που χρησιμοποιεί ο Richard Dawkins στην αρχή του 8^ου κεφαλαίου του “The God Delusion”. «Η θρησκεία έχει στην πραγματικότητα πείσει τους ανθρώπους ότι υπάρχει ένας αόρατος άνθρωπος – που ζει στον ουρανό – ο οποίος βλέπει οτιδήποτε κάνεις, κάθε λεπτό, κάθε μέρας. Και ο αόρατος άνθρωπος έχει μια ειδική λίστα από δέκα πράγματα τα οποία δεν θέλει να κάνεις. Κι αν κάνεις οποιοδήποτε από αυτά τα δέκα πράγματα, έχει ένα ειδικό μέρος, γεμάτο από φωτιά και καπνό και κάψιμο και βασανισμό και αγωνία, όπου θα σε στείλει να ζήσεις και να υποφέρεις και να καίγεσαι και να πνίγεσαι και να ουρλιάζεις και να κλαις αιωνίως, μέχρι το τέλος του χρόνου… Αλλά Σε αγαπάει!»

Και αμέσως μετά έρχεται στο μυαλό μου, εικόνα του πατέρα που αγαπάει τα παιδιά του, καθώς και το πόσο δεν ταιριάζει σε αυτή καθόλου η διεστραμμένη εικόνα του σαδιστή «θεού-πατέρα» η οποία θέλουν να μας παρουσιάσουν. Ένας πατέρας, που αγαπάει το παιδί του, το συγχωρεί κι αν θεωρεί ότι αυτό έχει πάρει τον κακό δρόμο, το συμβουλεύει και προσπαθεί να το καθοδηγήσει πίσω στο σωστό δρόμο.

Αυτό που δεν θα έκανε ένας πατέρας, που αγαπά το παιδί του, θα ήταν να το τιμωρεί για κάποιο από τα λάθη του για την υπόλοιπη ζωή του, ιδιαίτερα όταν είναι φιλεύσπλαχνος και πανάγαθος, και γνωρίζει ότι το παιδί του είναι επιρρεπής σε λάθη. Και σίγουρα κανείς πατέρας που αγαπά το παιδί του, δεν θα ήθελε να το βλέπει να βασανίζεται και να πονά συνεχώς, ακόμα περισσότερα μάλιστα αν αυτό ήταν μια ολόκληρη αιωνιότητα…

Διάφορες Σκέψεις

2007-07-12T13:53:00.001+03:00

Είναι αρκετές οι φορές που έχω ανοίξει συζητήσεις πάνω σε θέματα που αγγίζουν το υπερφυσικό με την οικογένεια μου, το συμπέρασμα, που τείνει να μεγαλώνει κάθε φορά είναι ότι μάλλον είμαι από τα λίγα μέλη αυτής της οικογένειας, που είναι αρκετά σκεπτικό σε οτιδήποτε εμπεριέχει κάποιο μεταφυσικό παράγοντα.

Πόσες φορές έχω ακούσει για μαγεία, για θαύματα, για προσωπικές εμπειρίες, όλα με τον υπερφυσικό παράγοντα εξ’ ορισμού και καμία προσπάθεια για λογική εξήγηση, άσχετα αν στο πλήθος των περιπτώσεων αυτή είναι εφικτή. Φαίνεται ότι ο κόπος για να σκεφτεί κάποιος μια λογική εξήγηση είναι αρκετός γι αυτό και η επανάπαυση στον υπερφυσικό παράγοντα.

Αρχικά στην συζήτηση μου, ως επιχείρημα για το πώς ο άνθρωπος τείνει να βλέπει το υπερφυσικό ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχει ήταν το παράδειγμα, όπου σκέφτεσαι έναν άνθρωπο και τυχαίνει να σε παίρνει τηλέφωνο λίγο μετά. Σαφώς η απάντηση που έλαβα είναι ότι αυτό είναι «τηλεπάθεια», βέβαια σαφώς αυτή δεν είναι η σωστή εξήγηση αλλά δείχνει με ακρίβεια πως εισέρχεται πάντα, και χωρίς αρκετή σκέψη ο υπερφυσικός παράγοντας.

Βέβαια η λύση είναι απλή και λογική, με χρήση της στατιστικής. Γιατί τείνουμε να ξεχνάμε στην περίπτωση αυτή να προσθέσουμε στο σύνολο, τις φορές που έχει τύχει να σκεφτούμε το εν λόγω άτομο και να μην μας τηλεφωνήσει, ή ακόμη τις περιπτώσεις που μας έχει τηλεφωνήσει χωρίς να το σκεφτούμε.

Άλλο ένα θέμα είναι αυτό της προσωπικής εμπειρίας ως απόδειξης, σε πρόσφατη συζήτηση άκουσα το εξωφρενικό ότι η προσωπική εμπειρία είναι αδιάψευστη απόδειξη της ύπαρξης του υπερφυσικού παράγοντα, και το ακόμη εξωφρενικότερο βέβαια ότι η ύπαρξη του υπερφυσικού έχει αποδειχθεί…

Όσον αφορά το θέμα της προσωπικής εμπειρίας βέβαια θυμάμαι, περίπου, το παράδειγμα από το “The God Delusion” το οποίο διαβάζω αυτή την περίοδο. Σύμφωνα λοιπόν με την λογική της προσωπικής εμπειρίας, αν κάποιος υποστηρίξει ότι είναι ο Ναπολέοντας Βοναπάρτης, είναι προσωπική του εμπειρία και σαφώς κάποιος άλλως που δεν έχει ζήσει την εμπειρία αυτή δεν μπορεί να την κατανοήσει, και βέβαια για τον άνθρωπο αυτό η προσωπική του εμπειρία είναι αδιάψευστη γι αυτόν απόδειξη ότι είναι ο Ναπολέοντας.

Τώρα αν δεχθούμε την προσωπική εμπειρία κάποιου που υποστηρίζει, ότι μιλά με το θεό και έχει σχέσεις με οτιδήποτε υπερφυσικό, με ποίο κριτήριο θα θεωρήσουμε αυτόν που λέει πως είναι ο Ναπολέοντας τρελό; Και βέβαια, αν δεχθούμε ότι ο δεύτερος είναι τρελός τότε με ποίο κριτήριο θα αποφανθούμε ότι ο πρώτος δεν είναι;

Yamato - The drummers of Japan

2007-06-21T19:31:00.001+03:00

Στις 20 Ιουνίου είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά, στο θέατρο γης στη Θεσσαλονίκη, σε μια εκδήλωση που εντασσόταν στον κύκλο εκδηλώσεων του ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) και της Θεραπευτικής Κοινότητας «Ιθάκη», που πραγματοποιούνταν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, το γνωστό ιαπωνικό συγκρότημα κρουστών Yamato.

Οι Yamato ιδρύθηκαν από τον Masa Ogawa το 1993 στη Nara, “τη γη των Yamato”, η οποία λέγεται ότι είναι το μέρος όπου γεννήθηκε η Ιαπωνική κουλτούρα. Αυτή τη στιγμή έχουν ως έδρα το χωριό Asuka, της επαρχίας Nara και ταξιδεύουν στον κόσμο με τα παραδοσιακά ιαπωνικά τύμπανα Wadaiko. Βάζουν την ψυχή τους σ' αυτά τα ασυνήθιστα όργανα, των οποίων ο ήχος εξάπτει τις καρδιές των ανθρώπων παντού, και οι παραστάσεις τους είναι εμποτισμένες με την ιδέα ότι ο χτύπος των τυμπάνων, όπως ο χτύπος της καρδιάς, είναι ο ίδιος ο παλμός της ζωής.

Από την ίδρυση τους, οι Yamato έχουν παίξει για περισσότερο από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, δίνοντας περισσότερες από 1500 παραστάσεις σε δεκάδες διαφορετικές χώρες, όμως ο ενθουσιασμός παραμένει αμείωτος. Συνεχίζουν να ταξιδεύουν με μερικές δεκάδες μικρά και μεγάλα τύμπανα (συμπεριλαμβανομένου ενός odaiko φτιαγμένου από ένα τεράστιο δέντρο πάνω από 400 χρόνων), επιδεικνύοντας την προσαρμοστική και ενστικτώδη γοητεία των οργάνων, σε αυτοσχέδιες παραστάσεις στο δρόμο καθώς και σε αίθουσες συναυλιών με μερικές χιλιάδες ανθρώπους. Εκτός από τα ταξίδια τους απ' άκρου εις άκρον της Ιαπωνίας, έχουν κάνει πολυάριθμες περιοδείες στην Κίνα, τη Νότια Κορέα, την Ινδονησία και τη Σιγκαπούρη, καθώς και τη Νότια Αμερική και την Ευρώπη.

Οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν ένα άκρως απολαυστικό θέαμα, καθ' όλη τη διάρκεια του. Ειλικρινά χαίρομαι ιδιαίτερα που είχα την ευκαιρία να το παρακολουθήσω. Και εύχομαι να μου παρουσιαστεί παρόμοια ευκαιρία και κάποια στιγμή στο μέλλον.

Η επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος: www.yamato.jp

ART ATHINA

2007-06-06T20:16:00.001+03:00

Τις τελευταίες μέρες σε κάποιο από τα φόρουμ που παρακολουθώ ξεκίνησε συζήτηση με το θέμα της λογοκρισίας στην έκθεση ART ATHINA, δεν ήταν λίγοι μάλιστα εκείνη που έσπευσαν να υποστηρίξουν την πράξη. Πολλοί μίλησαν για μέτρα στην τέχνη όταν αφορά σύμβολα, έθνη και θρησκεία. Άλλοι υποστήριξαν ότι δεν θα πρέπει κανείς να δείχνει στα σεβασμό στα πιστεύω των άλλων ακόμα κι αν είναι αντίθετος με αυτά, η ακόμα ότι η καλλιτέχνης θα έπρεπε να αυτολογοκριθεί, για να μην προσβάλλει τις πεποιθήσεις μεγάλης μερίδας Ελλήνων.

Πολλοί βέβαια μίλησαν για το ίδιο το έργο υποστηρίζοντας πως δεν είναι τέχνη και φέρνοντας αρκετά, μάλλον άτοπα παραδείγματα. Θέλω να πω, πως το κυριότερο πρόβλημα δεν είναι αν είναι καλή ή κακή τέχνη τον εν λόγω δημιούργημα αλλά η προσπάθεια λογοκρισίας ενός έργου σε μία κατά τα άλλα δημοκρατική και φιλελεύθερη χώρα.

Κάποιοι υποστήριξαν ότι δεν τίθεται θέμα λογοκρισίας, ή καταπάτησης στοιχειωδών ελευθεριών, όμως αν λάβουμε υπόψιν τη σύλληψη τότε καταλαβαίνουμε πόσο άτοπος είναι ένας τέτοιος ισχυρισμός. Το άρθρο 16 παράγραφος 1 του συντάγματος λέει “H τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες”, όταν συλλαμβάνεται ένας άνθρωπος εξαιτίας ενός έργου τότε τίθεται θέμα λογοκρισίας και παραβίασης στοιχειωδών ελευθεριών.

Το άλλο θέμα που τίθεται είναι η παρανόηση της έννοιας τις δημοκρατίας, μιας και πολλοί πιστεύουν ότι η δημοκρατία είναι η υπεράσπιση της πλειοψηφίας. Βέβαια στην πραγματικότητα η δημοκρατία έχει ως σκοπό να παρέχει ελευθερίες σε όλους τους πολίτες μιας χώρας, είτε αυτοί ανήκουν στην πλειοψηφία, είτε όχι. Όταν η άποψη της πλειοψηφίας επιβάλλεται επί του συνόλου τότε πιθανότατα οδεύουμε προς ανελεύθερες και απολυταρχικές κοινωνίες.

Όσον αφορά τώρα το θέμα του σεβασμού στα πιστεύω των άλλων. Είναι λογικό και επόμενο σε μια κοινωνία να υπάρχουν πλήθος διαφορετικών απόψεων, αντιλήψεων, πιστεύω κλπ. και είναι ως εκ των πραγμάτων απολύτως λογικό οι αντιλήψεις της μιας ομάδας να προσβάλλουν κάποια άλλη. Είναι λοιπόν ως εκ των πραγμάτων αδύνατο να μην προσβληθεί κάποιος από τις απόψεις κάποιου άλλου, και βέβαια η λύση δεν είναι να αυτολογοκρινόμαστε και να μην εκφράζουμε τις απόψεις μας ελεύθερα μην τυχόν προσβληθεί κάποιος. Αντίθετα ό σεβασμός που μπορούμε να δείξουμε είναι στο δικαίωμα κάποιου να έχει την άποψη του, και να την εκφράζει ελεύθερα, έστω κι αν αυτή είναι αντιδιαμετρικά αντίθετη και ασυμβίβαστη με τη δική μας.

Ειλικρινά πολλές φορές προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι η Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα άλλα κάθε τόσο συμβαίνουν γεγονότα που με κάνουν να αμφιβάλλω για το πόσο αυτός ο ισχυρισμός ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Βιβλία

2007-06-06T12:47:00.001+03:00

Σήμερα ήταν ημέρα επίσκεψης σε βιβλιοπωλεία. Ξεκίνησα έχοντας στο νου δύο βιβλία, το "The God Delusion" του Richard Dawkins καθώς και το "The End Of Faith" του Sam Harris. Το πρώτο οφείλω να ομολογήσω ότι το βρήκα με αρκετή ευκολία, υπήρχε μάλιστα σε δύο εκδόσεις μία μεγάλη με μαύρο εξώφυλλο και μία μικρότερη με λευκό, προτίμησα τη δεύτερη κυρίως λόγο κόστους, μιας και το περιεχόμενο είναι το ίδιο.

Εφόσον στο αρχικό βιβλιοπωλείο που επισκέφτηκα δεν μπόρεσα να βρω το δεύτερο βιβλίο που είχα υπόψιν μου αρχικά, αγόρασα τελικά ακόμα ένα βιβλίο που είχα κατά νου, το "Θρησκεία κατά Τέχνης" του Σταύρου Τσακυράκη.

Τέλος μετά από σύντομη αναζήτηση σε διάφορα βιβλιοπωλεία για το "The End Of Faith" κατέληξα να αγοράσω ακόμη ένα βιβλίο που είχα υπόψιν, το "Ασκήσεις Φιλελευθερισμ0ύ" του Πάσχου Μανδραβέλη.

Ευχηθείτε μου λοιπόν καλή ανάγνωση...

“ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ”

2007-06-01T16:14:00.000+03:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του»(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας…»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια και επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Πέρα από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον όρκο που έδωσαν στον Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ’ αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/ 1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του ΕΣΥ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων.

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: inf0@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515) Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι “για την Αμαλία”

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Μη φονικό όπλο 3

2007-05-25T17:10:00.001+03:00

Διαβάζοντας δίαφορα άρθρα έπεσα πάνω στο αρκετά ενδιαφέρον αυτό άρθρο, από την δημοσιογραφική ομάδα του Ιού, με τίτλο "Μη φονικό όπλο 3" το οποίο αναφέρεται στην πρόθεση του υπουργού δημόσιας τάξης και της κυβέρνησης για την προμήθεια "μή φονικών όπλων". Είναι ένα αρκετά ενδιαφέρον και κατατοπιστικό άρθρο. Μπορείται να το διαβάσεται ακολουθόντας τον σύνδεσμο. -> "Μη φονικό όπλο 3"

EΡT : Μπορώ να μην πληρώνω (μέρος της) συνδρομής;

2007-05-19T08:44:00.000+03:00

Αναδημοσιευση από το blog του Ροΐδη

Το Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο του “Ροΐδη Εμμονές” έφερε χτες το παρακάτω μήνυμα, το ιστολόγιο αυτό, όπως είχε καθήκον, πρώτα το αξιολόγησε και έπειτα αποφάσισε να σας το παρουσιάζει. Σας εύχομαι Καλή Ανάγνωση και φυσικά Σωστές Αποφάσεις.

H διοίκηση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης, ανακοίνωσε με περηφάνια την συμφωνία της με τις 2 κατά τεκμήριο κορυφαίες Ελληνικές ποδοσφαιρικές ομάδες, τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, για την εξασφάλιση των τηλεοπτικών τους δικαιωμάτων. Ο Ολυμπιακός συμφώνησε στα 14,5 εκατομμύρια Ευρώ για την περίοδο 2006-2008, ενώ ο Παναθηναϊκός (σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές) στα 16 εκατομμύρια Ευρώ για το διάστημα 2007-2010. Η είδηση μάλιστα επικοινωνηθηκε οπό τους κρατικούς τηλεοπτικους & ραδιοφωνικούς σταθμούς ως ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ της ΕΡΤ & απαρχή μιας νέας εποχής για το αθλητικό τμήμα της. Τι σημαίνει αυτό για σένα αγαπητέ Έλληνα πολίτη, ποδοσφαιρόφιλε η μη;

Σημαίνει ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ότι καλείσαι να ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ 30,5 εκατομμύρια Ευρώ (και κάτι ψιλά), ήτοι 10,4 δις δραχμούλες, στην επόμενη 3ετια. Λεφτά τα οποία η (ήδη υπερχρεωμένη από υπεράριθμο προσωπικό κ τηλεοπτικά πανηγυρακια) ΕΡΤ δεν υπάρχει περίπτωση να βρει από άλλους πόρους, πλην των μηνιαίων εισφορών σου!! Την στιγμή που ο ΑLPHA (ιδιωτικός σταθμός με πλήρως οργανωμένο τμήμα πώλησης διαφημιστικού χρόνου) κατάφερε φέτος να εισπράξει λιγότερα από 2,3 εκατομμύρια Ευρώ για τα αντίστοιχα παιχνίδια του Ολυμπιακού (περίπου 145.000 Ευρώ ανα παιχνίδι), η ΕΡΤ καλείται να εισπράξει τα υπερτριπλάσια απλά για να μην ζημιωθεί!!! Δηλαδή 485.000 Ευρώ ανα αναμετάδοση, κάτι πρακτικώς αδύνατον με βάση το κόστος μονάδας του τηλεοπτικού χρόνου + την διάρκεια της αναμετάδοσης. Τα ίδια φυσικά θα ισχύσουν και για το πακέτο του Παναθηναϊκού.

Σημειωτέον ότι ο ανταγωνιστής της ΕΡΤ στα δικαιώματα του Ολυμπιακού (ALPHA) προσέφερε λιγότερα από 5 εκατομμύρια Ευρώ….με άλλα λόγια, η ΕΡΤ προσέφερε 45% περισσότερα από τον ανταγωνιστή, χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΡΟΦΑΝΗ ΛΟΓΟ για την μεγάλη αυτή διάφορα…. Η φράση-κλισέ “κοινωνική πρόκληση” σε περιόδους ανέχειας & ανεργίας, μάλλον ωχριά…

Ο κ. Παναγοπουλος - πρόεδρος /τσάρος/ αυτοκράτωρ της ΕΡΤ- δήλωσε ότι ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ για τις αντιδράσεις των πολιτών (βλ. έμμεσων μισθοδοτών) και ότι “το σχέδιο ανάτασης της ΕΡΤ θα προχωρήσει με κάθε κόστος!”

Κάθε κόστος λοιπόν; ΝΟ PROBLEM mister. Γιατί εγώ ΔΕΝ προτίθεμαι να χρηματοδοτήσω το γαϊτανάκι δημοσίων σχέσεων σας αγαπητέ κύριε Τζεγκις Χαν-καναλάρχη.

ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΛΗΡΩΝΩ ΣΥΝΔΡΟΜΗ:
Η διαδικασία που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει για να ΜΗΝ πληρώνει την ΕΡΤ μέσω λογαριασμού της ΔΕΗ έχει να κάνει με την άρνηση αναγνώρισης χρέους. Δηλαδή: εάν κάποιος σου χρεώνει μια υπηρεσία ή ένα προϊόν που εσύ δεν θέλεις να χρησιμοποιήσεις ( π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα) μαζί με μια υπηρεσία που αποδέχεσαι και χρησιμοποιείς (π.χ. ηλεκτρικό ρεύμα) με ένα ενιαίο τιμολόγιο, λογαριασμό ή οτιδήποτε μπορείς να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ να πληρώσεις ΜΟΝΟ το δεύτερο.

Σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν δεχτεί την πληρωμή, πηγαίνεις στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και ΚΑΤΑΘΕΤΕΙΣ μόνο το ΠΟΣΟ της υπηρεσίας που αποδέχεσαι (ηλεκτρικό ρεύμα) και όχι το υπόλοιπο. Το ΤΠκΔ ενημερώνει τον πιστωτή για την κατάθεσή σας και αυτός δεν έχει πλέον δικαίωμα να απαιτεί αυτά τα χρήματα (οπότε και να σου κόψει το ρεύμα). Το υπόλοιπο ποσό ΜΠΟΡΕΙ να το διεκδικήσει δικαστικά!

ΚΙ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.
ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΑ ΝΑ «ΚΕΡΔΙΣΟΥΝ» ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ.

ΕΝΑ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ και ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΕΙΤΕ ΛΟΙΠΟΝ. ΚΟΦΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΝΑ ΣΤΡΩΣΟΥΝ…..ΝΑ ΔΩ ΜΕΤΑ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΤΑΣΗΣ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΟΥ ΦΟΥΚΑΡΑ ……

* ΣΤΕΙΛΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΙΣ ΛΙΣΤΑΣ ΣΟΥ.
* ΜΗ ΤΟ ΚΡΑΤΑΣ …

Δεν είμαι σίγουρος βέβαια κατά πόσο είναι εφικτή η παραπάνω πρόταση, αλλά πάντα αναρωτιόμουν γιατί είμαι υποχρεωμένος να πληρώνω στην ΕΡΤ, από την στιγμή που σπάνια βλέπω τηλεόραση; και λέγοντας σπάνια βέβαια, μιλάω για περιπτώσεις που δεν είμαι στο σπίτι μου, όπου δεν έχω τηλεόραση, μια κάρτα τηλεόρασης είχα στον υπολογιστή μου, κι αυτή την έβγαλα γιατί δεν την χρησιμοποιούσα.

Από την άλλη πάλι σκέφτομαι το εξής, γιατί θα πρέπει να πληρώνω την εξασφάλιση των δικαιωμάτων από την ΕΡΤ για τους ποδοσφαιρικούς αγώνες του Ολυμπιακού του Παναθηναϊκού η οποιασδήποτε άλλης ποδοσφαιρικής ομάδας από τη στιγμή που δεν με ενδιαφέρει καθόλου το ποδόσφαιρο, και οι αγώνες που έχω παρακολουθήσει ως τώρα μετριούνται στα δάχτυλα.

Πιστεύω ότι θα ήταν καλό να μπορέσουμε να κάνουμε κάτι για αυτό το θέμα.

Τα Πράσινα Παπούτσια

2007-05-17T09:13:00.001+03:00

Αναδημοσίευση από το blog της Ροδιάς

Το βιντεο αυτο δεν διεκδικει κανενα τιτλο πνευματικης ιδιοκτησιας. Η δημοσια προβολη του, η διαδοση, αντιγραφη κλπ οχι μονο δεν απαγορευονται, αντιθετα επιβαλλονται στο βαθμο που ο καθε ανθρωπος που θα το δει νιωθει αλληλεγγυη, ανθρωπια και αξιοπρεπεια.

Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ αφού διαβάσετε τις Οδηγίες Χρήσης για αρχάριους και αρχάριες ή από εδώ

Σύνδεσμος για άμεση λήψη:
Google Videos

Το video στο YouTube στο blog του Γ. Μαργαρίτη

Post αφιερωμένο εξαιρετικά στον Παναγιώτη,
φοιτητή χημικό μηχανικό στο Α.Π.Θ.

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΠΛΑΪ ΣΟΥ

Koυράγιο και δύναμη και στο νεαρό δικηγόρο κ. Χάρη Λαδη, επίσης.
Δεν θα κλειστούμε στα κλουβιά και δεν θα ξαπλώνουμε στους καναπέδες

Ειλικρινά τον τελευταίο καιρό κάθε φορά που ακούω για τα κατορθώματα της ΕΛ.ΑΣ. εκνευρίζομαι όλο και περισσότερο, διαβάζοντας πριν μερικές μέρες στον ΙΟ ένα άρθρο με τίτλο "Η ιστορία ενός ψευδοκράτους" που μιλά για την περίπτωση των Εξαρχείων διαπιστώνω ότι αυτά τα φαινόμενα δεν είναι δυστυχώς κάτι το καινούργιο, βέβαια το ανησυχητικό είναι ότι τελευταία έχουν αρχίσει να γίνονται όλο και ποιο συχνά.

Από την μία ο ξυλοδαρμός του Αυγουστίνου Δημητρίου από την Κύπρο, από την άλλη η εντελώς παράνομη σύλληψη των 49 αθώων φοιτητών, τώρα αυτό που έγινε με τον Παναγιώτη, τα πράγματα δείχνουν πως έχουν αρχίσει να χειροτερεύουν. Βέβαια τα πράγματα δείχνουν πως έχουν αρχίσει να πετυχαίνουν τον απώτερο σκοπό τους, την τρομοκράτηση του κόσμου, αν σκεφτείς για παράδειγμα ότι κάθε φορά που έχει πορεία οι γονείς μου με παίρνουν τηλέφωνο για να μην βγω από το σπίτι.

Και βέβαια εδώ τίθεται και το κατά πόσο λειτουργεί σωστά και η δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα, οπού μπορεί στην περίπτωση των 49 να λειτούργησε όπως έπρεπε, αλλά δεν είναι λίγες οι περιπτώσει όπου η δικαιοσύνη καταδικάζει κωφεύοντας σε όλα εκείνα τα στοιχεία που αντιτίθενται σε αυτό που έχει εκ των προτέρων αποφασίσει. Όπως έκανε άλλωστε και στην περίπτωση του Παναγιώτη ο οποίος και φυλακίστηκε χάρη σε "ισχυρές ενδείξεις" και χωρίς να ληφθούν υπόψιν όλα εκείνα τα στοιχεία που έδειχναν την αθωότητα του.

Κάποτε πίστευα ότι έχουμε δημοκρατία και ότι υπάρχει δικαιοσύνη σε αυτή τη χώρα, αλλά τον τελευταίο καιρό έχω αρχίσει ακόμα κι αυτά δεν δουλεύουν όπως θα έπρεπε.

Μερικές Τυχαίες Σκέψεις

2007-05-16T20:28:00.001+03:00

Πριν μερικές μέρες, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα με την αδερφή του πατέρα μου πληροφορήθηκα ότι η γιαγιά μου, προμηθεύτηκε μια “διαβασμένη” εικόνα την οποία είχε ως σκοπό να μου στείλει, για να με “προστατεύει” από το “κακό μάτι” και να “προσέχει” την υγεία μου. Οφείλω να ομολογήσω ότι είναι καλός άνθρωπος, και ενδιαφέρεται για μένα, κατά την περίοδο τον πανελληνίων και για δύο χρόνια περίπου αυτή με φρόντιζε, είχα μετακομίσει από το σπίτι των γονιών μου εκεί για διάφορους λόγους. Δεν θα ξεχάσω την αντίδραση της τον πρώτο καιρό που μετακόμισα ως φοιτητής στην συμπρωτεύουσα, ούτε πως ήρθε μαζί με τους γονείς μου μέσα σε τρεις ώρες στη Θεσσαλονίκη πριν από ενάμιση χρόνο, όταν είχα παίσει θύμα ληστείας και ξυλοδαρμού.

Παρόλα αυτά, κάποια πράγματα από αυτά που την διακρίνουν είναι η υπερβάλλουσα θρησκοληψία της, καθώς και ο μεγάλος βαθμός δεισιδαιμονίας, τον οποίο δυστυχώς έχει μεταδώσει και στη θεία μου. Πολλές φορές μάλιστα είχαμε μαλώσει για τις ανόητες προλήψεις που συνέχιζε να επαναλαμβάνει κάθε τόσο, η καθιερωμένη απάντηση ήταν “Εμείς έτσι τα βρήκαμε, έτσι θα τα αφήσουμε”. Άλλες φορές, όταν αμφισβητούσα πράγματα επαναλάμβανε είσαι μικρός ακόμα, ή όταν μεγαλώσεις θα αλλάξεις, πόσες φορές μου έφερνε παραδείγματα για “κακούς άθεους”, από αυτούς που η χριστιανική προπαγάνδα εμφυτεύει στα κεφάλια τον πιστών, είτε για ανθρώπους που ήταν άπιστοι και ως εκ θαύματος πίστεψαν στο θεό. Δεν ήταν λίγες πάλι οι φορές που καθώς εξέφραζα τις αντιρρήσεις μου για πολλά θέματα, σχετικά με τη θρησκεία και αυτή καθώς και η θεία μου, μου φέρναν παραδείγματα θαυμάτων και προσωπικών εμπειριών για την απόδειξη της αληθινότητας των λεγομένων τους, και γνωρίζω βέβαια ότι δεν το κάναν κακοπροαίρετα, παρόλα αυτά δεν ήταν ποτέ αρκετά για μένα τα “στοιχεία” που μου παρουσίαζαν.

Όσον αφορά τώρα το αρχικό θέμα, αυτό της εικόνας, άποψη της θείας μου ήταν να την βάλω πάνω από το προσκέφαλο του κρεβατιού, για να με φυλάει καλύτερα. Οφείλω να ομολογήσω ότι σκόπευα να μην διαφωνήσω μαζί της, γνωρίζοντας τις απόψεις της, και αμέσως μετά να επικοινωνήσω με την μητέρα μου, η οποία είναι το μόνο άτομο εκ της οικογένειας που μπορώ να συνομιλήσω για τέτοια θέματα άνετα και λίγο πολύ γνωρίζει τις απόψεις μου, βέβαια από τον τόνο της φωνής μου στο τέλος της συζήτησης κατάλαβε απολύτως ότι δεν σκόπευα να κάνω τίποτα από αυτά που είπα, όποτε τις είπα ότι είχα σκοπό να δεχτώ την εικόνα. Βεβαίως οι απάντηση της ήταν του τύπου, “σε παρακαλώ να δεχτείς την εικόνα, για να μην προσβάλλεις τη γιαγιά σου”. Βέβαια για την δική μου προσβολή σαφώς και δεν ενδιαφέρθηκε, γιατί αν και το κίνητρο πίσω από την πράξη αυτή ήταν το ενδιαφέρον της γιαγιάς μου για εμένα, η όλη κίνηση συμβόλιζε πράγματα τα οποία τα θεωρώ ανόητα, όπως το “κακό μάτι” είτε την “προστασία της υγείας”. Βέβαια εν τέλη κατηγορήθηκα για απολυτότητα, επειδή απλά σκόπευα να μη να δεχτώ την εικόνα. Πράγμα το οποίο και έπραξα τελικά.

Τυχαίες σκέψεις καθώς ξημερώνει

2007-03-23T08:26:00.001+02:00

Υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέμαι αν η άποψη που ενστερνίζομαι όσο αφορά τη θρησκεία είναι υπερβολική... Είναι το ίδιο που είχε γράψει και ο Τάκης Μίχας σε ένα άρθρο του πριν μερικούς μήνες, ότι τελικά μάλλον ο Μάρξ αδίκησε το όπιο παρομοιάζοντας το με τη θρησκεία. (Αφορμή γι αυτό είναι τα λεγόμενα κάποιου ο οποίος υποστήριξε ότι αν ο Μάρξ γνώριζε την ορθοδοξία θα είχε διαφορετική γνώμη για τη θρησκεία...)

Άλλες στιγμές αναρωτιέμαι κατά πόσο είναι υπερβολική ή όχι, η πεποίθηση μου ότι οποιαδήποτε θρησκεία και ιδιαίτερα οι τρεις μονοθεϊστικές είναι ασυμβίβαστες με κάθε μορφή έρευνας. Γιατί η έρευνα βασίζεται στη λογική ενώ η θρησκεία στο παράλογο, και πέραν αυτού κάποιες θρησκείες βρίθουν αντιφάσεων οπότε η έρευνα μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει.

Σίγουρα όμως θα υπάρξουν αυτοί, που από τις απόψεις μου αυτές θα προσβληθούν. Δικαίως ή αδίκως, νομίζω πως εγώ δεν είμαι ο καταλληλότερος για να το κρίνω αυτό.

Κάποιοι εξ' αυτών μη θέλοντας να προσβάλλουν τις πεποιθήσεις μου, ασχέτως αν εγώ άθελα μου και εξαιτίας των απόψεων μου έχω προσβάλλει ήδη της δικές τους, θα προβούν αστειευόμενοι στο χαρακτηρισμό της δικής μου αθεΐας ως “μόδας”.

Τελικά όμως το μόνο που δύναμαι να κάνω είναι να τους ζητήσω συγνώμη. Συγνώμη γιατί έχω διαμορφώσει μια άποψη διαφορετική από αυτή που έχουν.

Φτάνει Πιά!

2007-03-22T03:11:00.000+02:00

Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.

Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.

Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Ζητούμε:

Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.

Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.

Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.

Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.

Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone

Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.

tags: polydoras | meme: a6edf8bc8e7a7ed85215abe9b94bbc7a

Το Βιβλίο της ιστορίας ο Χριστόδουλος και διάφορες σκέψεις γύρω από το θέμα.

2007-03-16T03:08:00.001+02:00

Μεταξύ των άλλων τις τελευταίες μέρες έχω διαπιστώσει ότι συνεχίζεται η φασαρία γύρω από το βιβλίο ιστορίας της έκτης τάξης του δημοτικού. Αρχικά μια τηλεφωνική συνδιάλεξη με τη γιαγιά μου, μιας και εγώ δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση, έπειτα ένας σύνδεσμος στο news.in.gr από τον αγαπητό derevirn, που αφορά πρόσφατη επίθεση του κ. Παρασκευαΐδη εναντίων των συγγραφέων του βιβλίου, καθώς και τον υποστηρικτών του και τέλος, το άρθρο του Ριχάρδου Σωμερίτη στο Βήμα με τίτλο Ιστορία και Υστερία από το blog του sfrag.

Αρχικά θα σταθώ στην συνδιάλεξη που είχα με την γιαγιά μου. Επειδή γνωρίζω πόσο εύκολα επηρεάζεται από την τηλεόραση, καθώς μιλούσαμε επί ενός θέματος τις είπα πως για το θέμα που μιλούσαμε θα ήθελα να δω πρώτα μια τεκμηριωμένη επιστημονική έρευνα, γιατί το κάθε τι που παρουσιάζεται δεν είναι απαραίτητα και τεκμηριωμένο. Έτσι καθώς η συζήτηση συνεχίζεται μου πετάει το εξής ωραίο «να εδώ προσπαθούν να αλλάξουν την ιστορία μας», «υποβαθμίζουν το ρόλο της εκκλησίας στην επανάσταση» μου λέει, ξέχασα να αναφέρω ότι σε αντίθεση με εμένα η γιαγιά μου είναι θρησκευόμενη. Καθώς λοιπόν προσπαθώ να της εξηγήσω τον αμφιλεγόμενο ρόλο της εκκλησίας κατά την επανάσταση ακούω κι ένα «να μα δεν υπήρξε το κρυφό σχολειό;» κι αρχίζω να της μιλάω βιαστικά, γιατί από το τηλέφωνο δεν είναι δυνατόν να γίνονται τέτοιου είδους συζητήσεις για το πώς έχουν τα πράγματα.

Αυτό που προκύπτει όμως είναι το πώς αυτοί οι «εθνικόφρονες» κύριοι, πρωτοστατούντος του κ. Παρασκευαΐδη καταφέρνουν με τον λαϊκισμό τους να ξεγελάσουν αυτόν τον κόσμο, ο οποίος γνωρίζει μόνο την επίσημη «εθνικά ορθή» ιστορία και να τον πάρουν με το μέρος τους.

Συνεχίζοντας θα σταθώ στα της επίθεσης του κ. Παρασκευαΐδη ο οποίος μίλησε για «προσπάθεια “υποδούλωσης” της νεολαίας». Και σαφώς νομίζει ότι δεν έχουμε καταλάβει εδώ και καιρό ποιος προσπαθεί να υποδουλώσει πραγματικά την νεολαία και να την εγκλωβίσει μέσα σε εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις γεμάτες μίσος. Κατά το κήρυγμα του δε είπε: «Σήμερα δεν αμφισβητείται μόνο η παρουσία της Εκκλησίας μέσα στη δημόσια ζωή του τόπου, αλλά και η έννοια του έθνους.» Προσωπικά είμαι της άποψης ότι κανείς δεν έχει αμφισβητήσει την παρουσία της εκκλησίας μέσα στην δημόσια ζωή άλλοτε και τώρα, κι αυτό διότι γνωρίζουμε αυτή ήταν πάντα παρούσα, αυτό που αμφισβητείται πραγματικά είναι ο θετικός ρόλος της εκκλησίας στα όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, γιατί ο ρόλος της κάθε άλλο παρά θετικός ήταν.

Όσον αφορά δε το έθνος, συνεχίζει ο κ. Παρασκευαΐδης «Διότι τα έθνη, υποστηρίζουν όσοι τα αμφισβητούν, υπήρξαν δημιουργήματα άλλων εποχών και σήμερα δεν είναι απαραίτητα, έστω και εάν το έθνος αποτελεί τη συνεκτική έννοια του Ελληνισμού.» Βέβαια αναφερόμενος περί έθνους δεν ξεχνά το «DNA των Ελλήνων» καθώς και τις «μεγάλες εθνικές ιδέες» και τα «εθνικά συμφέρονται» που «προασπίζετε ενάντια στους εχθρούς του ελληνισμού» και βέβαια από το έθνος του δεν μπορούν να λείπουν και τα «Ελληνοχριστιανικά» ιδεώδη, με μια δόση ιδεολογίας της «εθνοσωτήριου επαναστάσεως».

Αλλά τα έθνη είναι δημιουργήματα αλλοτινών εποχών και σαφώς σήμερα δεν είναι απαραίτητα. Άλλωστε η ίδια η έννοια του έθνους έχει σαθρές βάσεις. Μιλάμε για τα βασικά χαρακτηριστικά που ορίζουν ένα έθνος και μεταξύ αυτών είναι η φυλή, βέβαια ο κ. Παρασκευαΐδης πιστεύει ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και ότι έχουμε το δικό τους DNA όμως αν αναλογιστούμε μονάχα την πάροδο σχεδόν 2000+ χρόνων, καθώς τις μετακινήσεις πληθυσμών καθ’ όλη αυτή την περίοδο αυτή και τις επιμιξίες, είναι πράγματι γελοίο να μιλάμε περί ελληνικής φυλής. Είναι και η γλώσσα λένε μέσα σ’ αυτά που ορίζουν ένα έθνος, όμως και η γλώσσα σε καμία περίπτωση δεν δηλώνει ιστορική συνέχεια των ανθρώπων που διαμένουν σε μια περιοχή αλλά μονάχα ιστορική συνέχεια της ίδιας της γλώσσας, διότι πολύ απλά αν μια γλώσσα χρησιμοποιείται σε μια περιοχή, ο οποιοσδήποτε πληθυσμός μετακινηθεί εκεί θα αναγκαστεί να κάνει χρήση της γλώσσας αυτής για να συνεννοηθεί με τους ήδη διαμένοντες εκεί. Ακόμη δε πιθανότερο είναι και μετά από πάροδο γενεών οι απόγονοι των πληθυσμών αυτών να μην γνωρίζουν τη γλώσσα που μιλούσαν οι πρόγονοι τους, αλλά μόνο την καθομιλουμένη στην περιοχή αυτή.

Στο κήρυγμα του μίλησε ξανά όπως το συνηθίζει για γενίτσαρους πού όπως τόνισε μάλιστα «εμφανίζονται τον τελευταίο καιρό υψώνουν θρασεία κεφαλή, προκειμένου να αμφισβητήσουν τα αναμφισβήτητα πράγματα». Βέβαια μάλλον θράσος έχει αυτός και οι συν αυτόν που προσπαθούν να διαιωνίσουν τους διάφορους εθνικούς μύθους περί 25^ης Μαρτίου, περί Παλαιών Πατρών Γερμανού, Αγίας Λαύρας και λάβαρου της επαναστάσεως καθώς και τα παραμύθια περί κρυφού σχολειού και συμβολής της εκκλησίας στην επανάσταση.

Πάντως το ευτυχές στην όλη υπόθεση είναι αν κρίνω από την απάντηση του εκπρόσωπου τύπου του κυβερνώντος κόμματος ο οποίος δήλωσε «Σωστό είναι η αντιπαράθεση επί του θέματος να μείνει σε επιστημονικό επίπεδο και άρα δεν δικαιούμαι να λάβω δημόσια θέση» καθώς και της υπουργού παιδείας η οποία ανέφερε ότι «τα βιβλία θα δοκιμαστούν στην πράξη και οι επιστήμονες θα αποφασίσουν αν χρειάζεται οποιαδήποτε αλλαγή, στα πολλά βιβλία που έχουν, ήδη, ενταχθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία» είναι ότι δεν υποκύπτουν στους τραμπουκισμούς και τον λαϊκισμό των διάφορων «εθνοσωτήρων». Θα ήταν απλά τραγικό να κρίνουν την τύχη ενός βιβλίου οι διάφοροι άσχετοι με το θέμα και όχι οι κατεξοχήν αρμόδιοι επιστήμονες επί του θέματος.

Διάφοροι σύνδεσμοι επί του θέματος:

Από το blog του Sfrag:
Βιβλίο Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού, άλλο ένα σχόλιο
Για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού, αντεπίθεση...
Βιβλίο Ιστορίας ΣΤ' Δημοτικού

Από το δείμο του πολίτη:
για τη διδασκαλία της Ιστορίας
Όχι άλλοι αυτόκλητοι προστάτες

Από το Σκεπτικιστή:
Η ιστορία ως εύπλαστο μέσο

Από το news.in.gr:
Νέα επίθεση:
Προσπάθεια «υποδούλωσης» των μαθητών βλέπει ο Αρχιεπίσκοπος στο νέο βιβλίο Ιστορίας
«Δοκιμή στην πράξη»:
To βιβλίο Ιστορίας θα κριθεί από επιστήμονες, απαντά η κυβέρνηση στον Αρχιεπίσκοπο

Περί καταλήψεων λόγος

2007-02-13T14:45:00.001+02:00

Εδώ που έχουμε φτάσει πλέον, θεωρώ ότι το εξάμηνο έχει ήδη χαθεί. Αρχικά σε έναν αριθμό εργαστηρίων δεν έχει συμπληρωθεί ο προαπαιτούμενος αριθμός των 10 μαθημάτων για την εξέταση αυτών. Σε πολλά πρέπει να γίνουν 2 μαθήματα αναπληρώσεων ώστε να έχουμε το δικαίωμα να εξεταστούμε.

Η δική μας σχολή , ΣΤΕΦ στην οποία ανήκει και το τμήμα του οποίου είμαι φοιτητής τελεί υπό κατάληψη εδώ και σχεδόν ένα μήνα από τις 16/01/2007. Σύμφωνα δε με το πρόγραμμα εξεταστικής που είχε ανακοινωθεί πριν από την έναρξη των καταλήψεων αυτή τη στιγμή θα βρισκόμασταν στο τέλος της α’ εξεταστικής θεωριών. Η δεύτερη εξεταστική θα τέλειωνε 01/03 και μέσα στις επόμενες μέρες θα γινόταν οι δηλώσεις μαθημάτων και η έναρξη του εαρινού εξαμήνου.

Η αλήθεια είναι ότι κι αυτό το εξάμηνο ήταν ακόμη ένα πιεσμένο εξάμηνο εξαιτίας των καταλήψεων Μαΐου – Ιουνίου 2006. Παρόλα αυτά δεν ήταν το μόνο εξάμηνο που ήταν πιεσμένο. Θυμάμαι πως από το πρώτο εξάμηνο που έγινα φοιτητής, χειμερινό 2004 - 2005, πάντοτε υπήρχαν καταλήψεις για οποιοδήποτε λόγο, καθώς και διάφορες κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών αλλά πάντα τελευταία στιγμή καταφέρναμε να σώσουμε το εξάμηνο, αυτή τη φορά όμως έχει ξεπεραστεί κάθε προηγούμενο χρονικό όριο προτού σταματήσουν όλα αυτά.

Σαν να μην φτάνει αυτό στον αέρα πλανάτε μετά την ψήφιση της αναθεώρησης, ο νόμος-πλαίσιο για την εκπαίδευση, κάτι που με κάνει να ανησυχώ αρκετά. Το λυπηρό είναι ότι ήδη έχω φτάσει να χρωστάω μαθήματα 2 εξαμήνων (διαπίστωσα ότι το να δουλεύεις από τη μία και το να παρακολουθείς από την άλλη μια αρκετά απαιτητική σχολή δεν είναι κάτι εφικτό, ιδιαίτερα όταν υποτίθεται ότι εργάζεσαι «ημι-απασχολούμενος» 6 ώρες την ημέρα και 6 μέρες την εβδομάδα), οπότε κάθε επιπλέον χαμένο εξάμηνο είναι κάτι που σίγουρα δεν θέλω.

Και μιλάω για χαμένα εξάμηνα γιατί το σύστημα που ακολουθεί το ΤΕΙ είναι αυτό των διδακτικών μονάδων, το οποίο είναι πολύ διαφορετικό της κατάστασης που επικρατεί στα ΑΕΙ. Ένας φοιτητής έχει δικαίωμα να δηλώσει ως 36 διδακτικές μονάδες όπου αν ένα μάθημα είναι απλά θεωρία έχει 6 μονάδες, ενώ αν είναι θεωρία συνοδευόμενη από εργαστήριο, έχει 4 μονάδες η θεωρία και 2 το εργαστήριο. Τα τυπικά μαθήματα του εξαμήνου αντιστοιχούν σε 30 μονάδες, πράγμα που σημαίνει ότι ένας φοιτητής μπορεί στην ουσία να δηλώσει κάθε εξάμηνο ένα επιπλέον μάθημα. Σε εξάμηνα μεγαλύτερα του 7ου ο αριθμός των διδακτικών μονάδων αυξάνεται για ευνόητους λόγους.

Υπάρχουν δύο περιπτώσεις μετά το πέρας των καταλήψεων, είτε να χαθεί τελείως το εξάμηνο, είτε να γίνουν πολύ σύντομα οι εξεταστικές όποτε πάλι το αποτέλεσμα μόνο τραγικό μπορεί να είναι.

Χτες 12/01 ήμουν παρόν στη συνέλευση που έγινε για την απόφαση σχετικά με την συνέχεια ή όχι των κινητοποιήσεων. Η ώρα έναρξης που είχε ανακοινωθεί ήταν 12, έφτασα 12.05 αλλά ελάχιστοι ήταν εκεί η συνέλευση ξεκίνησε μετά τη 1. Κάποια πράγματα από αυτά που ειπώθηκαν ήταν εντελώς απαράδεκτα.

Καταρχήν στην πρόταση της συντονιστικής επιτροπής στην γενική συνέλευση του συλλόγου της ΣΤΕΦ βλέπω γραμμένο το εξής: «Παράλληλα, καταργώντας το άρθρο 16 με τη συνταγματική αναθεώρηση προωθείται ακόμα: η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο (άρθρο 103), δηλαδή της σταθερότητας των εργασιακών σχέσεων. Αν και οι υποστηρικτές της πλουτοκρατίας προσπαθούν να κρατήσου τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα διαιρεμένους, η αλήθεια είναι ότι έτσι: α) Οι εργασιακές σχέσεις εξισώνονται για όλους προς τα κάτω. Σε τίποτα προφανώς δεν θα ωφεληθούν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα από την κατάργηση της μονιμότητας. Αντίθετα, η αφαίρεση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο δημόσιο θα οδηγήσει σε μια δραματική χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων για όλους, στη γενίκευση της προσωρινής, της γενικής και μερικής απασχόλησης, της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας κλπ., ιδιαίτερα για τους νέους. β) Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο γίνονται έρμαια των πελατειακών σχέσεων και των κομματικών μηχανισμών. Ταυτόχρονα, ταυτόχρονα χτυπιέται το δικαίωμα τους στον συνδικαλισμό. γ) Διευκολύνεται η επιβολή της λειτουργίας των δημοσίων επιχειρήσεων και οργανισμών, ιδίως των κοινωφελών, με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, δηλαδή με γνώμονα το κέρδος. Τελικός στόχος τους παραμένει η παράδοση τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο (π.χ. ξεπούλημα ΟΤΕ).»

Θα σταθώ αρχικά επί της μονιμότητας στο δημόσιο, της οποίας τα αποτελέσματα διαβιούν χιλιάδες Έλληνες πολίτες καθημερινά. Είναι γεγονός ότι το χάλι που αντιμετωπίζεται στις δημόσιες υπηρεσίες είναι αποτέλεσμα αυτής της μονιμότητας για την οποία μιλάνε εξ’ αιτίας της οποίας θεωρείται εντελώς παράλογο το αυτονόητο. Δηλαδή, το να σε εξυπηρετούν σωστά αυτοί, που στο κάτω-κάτω της γραφής πληρώνονται από αυτά που καταβάλλεις εσύ στο κράτος ως φορολογούμενος. Προφανώς δηλαδή από την κατάργηση της μονιμότητας θα ωφεληθούν όλοι εκτός βέβαια από τους δημοσίους υπαλλήλους που δεν θα προσαρμοστούν στις νέες καταστάσεις και θα επιμείνουν να συμπεριφέρονται όπως σήμερα.

Όσον αφορά δε το θέμα ιδιωτικοποίησης κοινωφελών οργανισμών και συγκεκριμένα του ΟΤΕ που αναφέρει το παράδειγμα έχω να πω τα εξής. Καταρχήν είναι αποδεδειγμένο ότι το κράτος αδυνατεί να κάνει τον επιχειρηματία, και το κλασσικό πλέον παράδειγμα είναι αυτό της Ολυμπιακής την οποία το κράτος παρέλαβε ως κερδοφόρα επιχείρηση και την μετέτρεψε σε ζημιογόνα με αποτέλεσμα τώρα να προσπαθεί να την ξεφορτωθεί. Επιπλέον σε πλήθος υπαλλήλων του ΟΤΕ αυτή τη στιγμή επικρατεί το αίσθημα του δημοσίου υπαλλήλου με όσα άσχημα συνεπάγεται αυτό. Ακόμη, μέχρι πρότινος η μονοπωλιακή πολιτική του «κοινωφελούς», δημόσιου ΟΤΕ ήταν εις βάρος των Ελλήνων πολιτών που πλήρωναν κάθε φορά τα καπρίτσια και τις ορέξεις του οργανισμού.

Κάτι ακόμη ανησυχητικό που άκουσα ήταν αυτό για το οποίο μέλη παρατάξεων περηφανευόντουσαν. Δηλαδή, για το πώς όταν ο πρόεδρος του ΤΕΙ αρνήθηκε να μιλήσει μαζί τους λέγοντας «Αρνούμαι να μιλήσω με καταληψίες.» αυτοί κλείδωσαν τον αντιπρόεδρο έτσι ώστε να εκβιάσουν τον πρόεδρο για να μιλήσει μαζί τους. Είναι κι αυτό άραγε μέρος της δημοκρατικότητας του αγώνα.

Επιπλέον, όταν μέλη της ΔΑΠ ανεβήκαν να μιλήσουν (βέβαια η μόνη τους πρόταση ήταν περί της παύσης των καταλήψεων) από κάποιους παρευρίσκοντες ακούστηκαν απαξιωτικά συνθήματα και γιουχαΐσματα. Μετά την ομιλία τους, μέλος παράταξης αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση. Ενώ από την άλλη όταν ένας εκ των παρευρισκόμενων έκανε ερωτήσεις σε μέλος παράταξης που είχε σχέση με την διαφάνεια της ψηφοφορίας ακούστηκαν φωνές που του έλεγαν «Σκάσε ρε».

Προς ψήφιση υπήρχαν 2 προτάσεις, μια τις συντονιστικής επιτροπής και μια της ΔΑΠ, η πρώτη σε λίγες γραμμές πρότεινε την συνέχεια και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων και η δεύτερη την λήξη, την σύσταση επιτροπών σε κάθε τμήμα για την απόφαση σχετικά με την εξεταστική και την έναρξη των εξεταστικών. Έτσι η ψήφιση είχε την εξής μορφή (η οποία πιστεύω ότι δείχνει μια κάποια προκατάληψη): όσοι υποστήριζαν την πρόταση της συντονιστικής επιτροπής στα αριστερά όσοι της ΔΑΠ στα δεξιά. Η προκατάληψη φάνηκε ακόμη περισσότερο όταν μέλος παράταξης που ήταν στην συντονιστική φώναξε «Οι της ΔΑΠ δεξιά» βέβαια μετά από αντίδραση που υπήρξε έκανε διευκρίνιση λέγοντας «αυτοί που υποστηρίζουν την πρόταση της ΔΑΠ».

Όσον αφορά τη μαζικότητα του κινήματος όσον αφορά τη δική μου σχολή, γιατί για τις άλλες δεν γνωρίζω, απλά θα πω το εξής, η ΣΤΕΦ αποτελείται από 5 τμήματα, Ηλεκτρονικής, Πληροφορικής, Αυτοματισμού, Οχημάτων και Πολιτικών Έργων Υποδομής. Η πληροφορική αριθμεί το περίπου 1000 με 1500 εγγεγραμμένους φοιτητές αν θυμάμαι καλά (σε κάθε χρόνο μπαίνουν περίπου 300 τον αριθμό) αν αναλογιστούμε ότι ο αριθμός των παρευρισκομένων δεν ξεπερνούσε τους 400. Βέβαια υπάρχει μεγάλος αριθμός φοιτητών που απλά αδιαφορεί για το τι θα γίνει ή δεν ασχολείται. Αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να μιλάμε για μαζικότητα από τι στιγμή που αναλογικά το ποσοστό των φοιτητών που παρευρίσκονται στις συνελεύσεις είναι μικρότερο ακόμη κι από το μισό των εγγεγραμμένων. Επιπλέον από τους περίπου 400 οι 50 είναι αντίθετοι με τις καταλήψεις και από τους απομένοντες οι μισοί δεν πρόκειται να παρευρεθούν στις κινητοποιήσεις.

Ρίχνοντας μια ματιά σε φυλλάδιο με την υπογραφή της Πανσπουδαστικής Κ.Σ. μεταξύ των άλλων διαβάζω στα «επιχειρήματα» κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 αλλά και του νόμου-πλαίσιο, το εξής «Ας ρίξουμε μια ματιά από τι «απομονωνόμαστε» παλεύοντας ενάντια στην πολιτική ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΕΕ:» και μεταξύ των άλλων αναφέρει «Από τη Γαλλία, όπου 40.000 φοιτητές και φοιτήτριες έχουν στραφεί στην πορνεία για να ανταπεξέλθουν στο τεράστιο κόστος σπουδών;». Ψάχνοντας λοιπόν στο Google έπεσα σε ένα σχετικό άρθρο που βρίσκεται στο findarticles.com με τίτλο «40,000 French students 'join sex trade to fund degrees'» το εν λόγω άρθρο έχει γραφτεί σύμφωνα με το site από τον Alex Duval Smith και έχει δημοσιευτεί στον Independent του Λονδίνου την 31η Οκτωβρίου του 2006.

Λέει λοιπόν, μεταξύ των άλλων το άρθρο ότι «Σύμφωνα με την ένωση SUD-Etudiant 40.000 φοιτητές στη Γαλλία – ή περίπου το 2% - χρηματοδοτούν τις σπουδές τους μέσω της πορνείας (sex trade)». Ποίο κάτω στο άρθρο βλέπουμε ότι ««Ως κανόνας, η φοιτητική πορνεία είναι μια ανεξάρτητη και περιστασιακή δραστηριότητα», είπε ο εκφωνητής του Office Central de la Repression de la Traite des Etres Hu-mains, μίας ομάδας ενάντια στη δουλεία. «Είναι διακριτικό, δύσκολο να εντοπισθεί και όχι ένα καθεαυτό έγκλημα.»».

Σε κάποιο σημείο του άρθρου βλέπουμε το εξής: «Το SUD-Etudiant, που εκστρατεύει έτσι ώστε το γαλλικό κράτος να πληρώνει βασικό μισθό σε όλους τους φοιτητές, είπε πώς η τάση της πορνείας είναι ένα αποτέλεσμα των μειωμένων επιχορηγήσεων και του αυξανόμενου καταναλωτισμού». Σε άλλο σημείου του ίδιου άρθρου βλέπουμε: «Το φαινόμενο υπάρχει. Όλο και περισσότεροι σπουδαστές έχουν πρόβλημα να τα βγάλουν περά επειδή οι τιμές των ενοικίων αυξάνονται ενώ οι επιχορηγήσεις μένουν οι ίδιες». Ενώ ποιο κάτω βλέπουμε ότι: «σύμφωνα με μια έρευνα στη Γαλλία το 2000 και σε πληθυσμό κάτω των 25 ετών βρέθηκε ότι 100,000 φοιτητές ζούσαν κάτω από τα όρια της φτώχιας και το 51% είχε περιοδική απασχόληση».

Βέβαια προφανώς το φυλλάδιο της Πανσπουδαστικής προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα φοβίας και να κερδίσει εντυπώσεις γι αυτό παρουσιάζει μονάχα ένα σημείο το του άρθρου. Σίγουρα ο αριθμός των 40,000 είναι αρκετά εντυπωσιακός αλλά χωρίς να αναφέρεται το ποσοστό επί του πληθυσμού των φοιτητών είναι απλά παραπλανητικό, όπως επίσης παραπλανητικό γίνεται με την απόκρυψη κι άλλων στοιχείων που αναφέρονται παραπάνω. Βλέπουμε λοιπόν πως το φαινόμενο που χρησιμοποιείται ως επιχείρημα ενάντια σε νόμο-πλαίσιο και αναθεώρηση του άρθρου 16 και γενικά ενάντια στα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά μοντέλα δεν συμβαίνει απαραίτητα εξαιτίας της ύπαρξης ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά συντελούν και άλλοι παράγοντες τους οποίους όμως δεν αναφέρουν προφανώς για να διαμορφώσουν αντιλήψεις.

Ας ελπίσουμε ότι η κατάσταση στην παιδεία θα βελτιωθεί αν και ανησυχώ ότι τελικά τίποτα δεν θα γίνει και εμείς (όσοι είμαστε για οποιοδήποτε λόγο αντίθετοι με τις καταλήψεις) θα είμαστε απλά παράπλευρες απώλειες. Και ανησυχώ διότι εκ μέρους των «αγωνιζομένων» βλέπω αντιδημοκρατικές συμπεριφορές από τη μια, σε κάποια σημεία υπερβολικές και μη εφαρμόσιμες απαιτήσεις και από την άλλη έλλειψη ουσιαστικών προτάσεων, για το πώς θα μπορέσει να επέλθει η πολυπόθητη βελτίωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Συλλογισμοί κοιτώντας τ' άστρα

2007-02-12T00:14:00.001+02:00

Πρόσφατα και μετά από παραπομπή του φίλτατο derevirn παρακολούθησα ένα βίντεο (το παραθέτω παραπάνω) το οποίο συγκρίνει αρχικά μεγέθη πλανητών του ηλιακού μας συστήματος με τον ήλιο και μετά το μέγεθος του ήλιου με αυτά άλλων γνωστών άστρων. Ξεκινώντας λοιπόν από τον Ερμή με διάμετρο 4,880 χιλιομέτρων το βίντεο κατέληξε στο άστρο VV Cephei με διάμετρο σύμφωνα με το βίντεο, 3,676,200,000 χιλιόμετρα , δηλαδή κάπου 288,194 φορές το μέγεθος της γης μας.

Σύμφωνα με την εγγραφή της wikipedia για το VV Cephei, αυτό είναι ένα εκλειπτικό δυαδικό (binary star) σύστημα αστεριών το οποίο βρίσκεται στον αστερισμό Cepheus. Περιλαμβάνει έναν κόκκινο υπεργίγαντα ο οποίος συμπληρώνει το λοβό Roche (Roche lobe) όταν είναι κοντά στο συντροφικό του μπλε αστέρι , το οποίο φαίνεται πώς βρίσκεται στον βασική ακολουθία (main sequence), η ύλη ρέει από τον υπεργίγαντα προς το μπλε σύντροφο. Τα άστρα βρίσκονται 3,000 έτη φωτός μακριά από τη γη.

Με βάση της περιγραφές για κάθε άστρο τώρα:

Το VV Cephei A, ο υπεργίγαντας, είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά άστρα, ο φασματικός του τύπος (spectral type) είναι Μ2 και έχει 1600-1900 φορές το μέγεθος του ήλιου. Αν αντικαθιστούσε τον ήλιο στο ηλιακό μας σύστημα, θα εκτεινόταν μέχρι την τροχιά του Κρόνου. Είναι 275,000 με 575,000 φορές φωτεινότερο από τον ήλιο. Η μάζα του αστεριού δεν είναι γνωστή. Η μάζα που έχει υπολογιστεί από την τροχιακή του κίνηση είναι περίπου 100 ηλιακές μάζες. Από την άλλη, η μάζα που υπολογίστηκε από τη φωτεινότητα του είναι περίπου 25-40 ηλιακές μάζες.

Το VV Cephei B, το μπλε βασικής ακολουθίας (main sequence) αστέρι, είναι χωρισμένο από το μεγαλύτερο αστέρι με μια μέση απόσταση 25 αστρονομικών μονάδων (AU). Η απόσταση αυτή κυμαίνεται μεταξύ 17 και 34 αστρονομικών μονάδων (AU). Είναι ένα Β0 άστρο περίπου 10 φόρες τη διάμετρο της γης και περίπου 100,000 φορές τη φωτεινότητα της. Η τροχιακή περίοδος του συστήματος είναι 7,430 μέρες (20.3 χρόνια). Η έκλειψη κρατά περίπου 1,300 μέρες και το μέσο της προηγούμενης έκλειψης ήταν το τις αρχές του Ιανουαρίου του 1998.

Βλέποντας το θαυμαστό και τεραστίων διαστάσεων σύμπαν λοιπόν, καθώς και συγκρίνοντας το μέγεθος της γης της οποίας η διάμετρος είναι μόλις 12,756 χιλιόμετρα, πολλά περνούν συνειρμικά από το μυαλό μου. Ένα από αυτά είναι το πόσο μικρός είναι τελικά ο άνθρωπος συγκρινόμενος με κοσμικά μεγέθη.

Κάτι άλλο που μου έρχεται ταυτόχρονα στο μυαλό, είναι το πόσο αστεία και εγωιστική είναι η πεποίθηση μερικών οι οποίοι σκέφτονται τόσο παράλογα και εγωιστικά ώστε να πιστεύουν και παράλληλα προσπαθούν να πείσουν κι άλλους ότι κάποια ανώτερη εξωκοσμική οντότητα δημιούργησε όλο αυτό το υπερμέγεθες σύμπαν για χάριν του ανθρώπου. Μια παρομοίωση που πέρασε από το μυαλό μου σκεφτόμενος το μέγεθος της υπερβολής ήταν η εξής. Κατά την επιλογή χώρου για την τοποθέτηση μερικών χρυσόψαρων αντί για την επιλογή ενός ενιδρύου θα μπορούσαμε να επιλέξουμε να δημιουργήσουμε μία λίμνη. Σαφώς η σκέψη αυτή είναι ανόητη, αλλά δεν υστερεί καθόλου σε ανοησία από την άλλη σκέψη, δηλαδή ότι κάποιος δημιούργησε το σύμπαν για τον άνθρωπο.

Το λυπηρό στο όλο θέμα είναι ότι παρόλο που η επιστήμη προοδεύει, συνεχώς ανακαλύπτοντας καινούργια πράγματα τα οποία καταρρίπτουν εξ’ αποκαλύψεως «αλήθειες», οι άνθρωποι συνεχίζουν να εθελοτυφλούν και να μένουν προσκολλημένοι σε αυτές. Σε ακόμα χειρότερες περιπτώσεις αγωνίζονται να αποδείξουν ότι τα επιστημονικά ευρήματα είναι εσφαλμένα, μιας και σύμφωνα με αυτούς οι εξ’ αποκαλύψεως αλήθειες τους δεν μπορούν να λάθος, μιας και τις έχει αποκαλύψει ο «αληθινός θεός» τους.

Αυτά όμως προς το παρόν, θα συνεχίσω να κοιτάω τα άστρα και να αναλογίζομαι πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος μπροστά στην απεραντοσύνη του σύμπαντος και ότι άλλο περνά συνειρμικά από το μυαλό μου.

Οι πληροφορίες για το VV Cephei:
http://en.wikipedia.org/wiki/VV_Cephei

Ζημιές στη Θεολογική Σχολή και Δηλώσεις Χριστόδουλου

2007-01-24T17:45:00.001+02:00

Διάβασα στο news.in.gr για τις ζημίες στη θεολογική. Αρχικά θέλω να πω ότι κάθε πράξη βανδαλισμού δείχνει έλλειψη πολιτισμού και είναι κατακριτέα. Βέβαια προσωπικά το ότι ήταν μέσα σ’ αυτά εικόνες δεν με ενόχλησε περισσότερο απ’ όσο θα με ενοχλούσε η φθορά και η καταστροφή σε οτιδήποτε άλλο.

Βέβαια βλέποντας την επίμαχη εικόνα του Χριστού μου ήρθαν στο μυαλό πολλά από αυτά που έγραφε ο Λιβάνιος για τις καταστροφές των ναών των εθνικών από χριστιανούς, και τις καταστροφές που έκαναν στα αγάλματα. Ειρωνικότερα δε ήταν τα λόγια του ίδιου του κ. Παρασκευαϊδη ο οποίος ανέφερε στη δήλωση του ότι «καταδικάζει απερίφραστα την ασέβεια και υψώνει φωνή έντονης διαμαρτυρίας για την αποτολμηθείσαν, από επιλήσμονες του πολιτισμού και της παράδοσής μας, αισχρή και ανόσια πράξη που μόνο μία μονοσήμαντη στερεοτυπική αντίληψη θα μπορούσε ίσως να δικαιολογήσει». Η άποψη μου δεν είναι ότι κατηγορούμενοι ως επιλήσμονες όχι μόνο δεν ξέχασαν, αλλά μάλλον θυμούνται πολύ καλά τον πολιτισμό και την παράδοση του κ. Χριστόδουλου και των χριστιανών παλαιότερων αιώνων μιας και έπραξαν κατ’ αυτό ακριβώς τον τρόπο. Όσον αφορά δεν την μονοσήμαντη και στερεοτυπική αντίληψη, νομίζω ότι ξεχνάει να κοιτάξει πρώτα αυτό το οποίο ο ίδιος πρεσβεύει, διότι βρίθει από τέτοιες μονοσήμαντες στερεοτυπικές αντιλήψεις.

Στη γραπτή του δήλωση δε αναφέρει ότι: «Η Εκκλησία δεν είναι δυνατόν να σιωπήσει ενώπιον της επιχειρούμενης, από μία ισχνή ομάδα νέων, προσβολής της θρησκευτικής συνείδησης του λαού σε εποχή, μάλιστα, που οι περιστάσεις επιβάλλουν τη συσπείρωση όλων των Ελλήνων πέριξ των πνευματικών των ερεισμάτων προς ενίσχυση των αντανακλαστικών αντίστασης στη φθορά, την εξουθένωση και την παραίτηση από το δικαίωμα της αξιοπρέπειας». Είμαι της άποψης ότι η θρησκευτική συνείδηση του λαού η οποία αναφέρει προσβάλετε πρωτίστως από τα λόγια και τις πράξεις της εκκλησίας και των εκπροσώπων της. Επιπλέον θεωρώ ότι τα αναφερόμενα ως πνευματικά ερείσματα στα οποία αναφέρεται είναι μηδαμινά ως ανύπαρκτα έτσι που ακόμα και να συσπειρωθούν οι Έλληνες γύρω από αυτά τίποτα δεν θα αλλάξει. Τέλος δε όσον αφορά τη φθορά, την εξουθένωση και την παραίτηση από την αξιοπρέπεια, αν κάποιος ακολουθήσει πλήθος από αυτά που του λένε οι κληρικοί, εκεί οδηγείται.

Το άρθρο βρίσκεται στον παρακάτω σύνδεσμο.

Ζημιές στη Θεολογική Σχολή
Έντονη αντίδραση της Εκκλησίας για τις φθορές σε εικόνες στο ΑΠΘ

Δηλώσεις Χριστόδουλου κατα την επίσκεψη στο Βατικανό

2006-12-27T00:11:00.001+02:00

Με αφορμή της δηλώσεις του προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την επίσκεψη του στο Βατικανό αποφάσισα να γράψω ένα κείμενο σχολιασμού των λεγομένων του.

Ξεκινώντας ο κ. Χριστόδουλος είπε:

«Εδώ ήλθαμε κι εμείς από την Αποστολική Παύλεια Εκκλησία της Ελλάδος, κομίζοντες κλάδον ελαίας... Ήλθαμε να προσφέρουμε και να λάβουμε χείρα συνεργασίας για κοινή δράση σε μια Ευρώπη ευδαιμονισμού και ιδεολογικών αδιεξόδων, ηθικών διλημμάτων και έλλειψης πνευματικού προσανατολισμού, για την καταπολέμηση της κοινωνικής αδικίας και την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου της εποχής μας.

Σίγουρα η κοινή δράση στην οποία τελευταία ελπίζουν όλοι οι θρησκευτικοί ηγέτες είναι αποτέλεσμα της απαξίωσης που δέχονται γενικά οι θρησκείες οι οποίες όσο και να προσπαθούν αδυνατούν να γεμίσουν τα ιδεολογικά αδιέξοδα των ανθρώπων. Η θρησκεία δεν μπορεί να καταπολεμήσει την κοινωνική αδικία, η ορθόδοξη εκκλησία δε την προάγει με διάφορους τρόπους, όπως την καταλήστευση κρατικών πόρων, την αφαίρεση περιουσιών διαφόρων αφελών πιστών με όχι πάντοτε νόμιμα και ηθικά μέσα και τέλος την συγκέντρωση πλούτου. Το κοινωνικό έργο δεν το οποίο επικαλούνται οι υποστηρικτές της, είναι δυσανάλογο με την τεραστίων διαστάσεων περιουσία τους. Όσον αφορά τον πνευματικό προσανατολισμό που η θρησκεία δίνει, πολλές φορές αυτός τείνει προς τη μισαλλοδοξία και το φανατισμό. Τα δικαιώματα των ανθρώπων δε, αν τα προασπιζόταν όντος η εκκλησία δεν θα υπήρχε η ανάγκη για επαναστάσεις υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο κ. Παρασκευαϊδης στη συνέχεια αναφέρθηκε εκτενέστατα στις αντιλήψεις και τις πρακτικές, που, όπως είπε, επικρατούν σήμερα και οδηγούν «σε μια εκθεμελίωση του πνευματικού κόσμου, τον οποίο οικοδόμησε η εκκλησία. Βλέπουμε δυνάμεις να εργάζονται με ταχύτητα και μεθοδικότητα, προκειμένου να εξώσουν την εκκλησία από τη ζωή του Ευρωπαίου ανθρώπου».

Θα ήθελα να σταθώ στην αναφορά του στον πνευματικό κόσμο τον οποίο τάχα οικοδόμησε η εκκλησία. Γνωρίζουμε όλοι βεβαίως πώς λειτουργούσε από τη στιγμή που απέκτησε εξουσία η εκκλησία, όπως και κατά το μεσαίωνα και για αρκετό καιρό μετά. Γνωρίζουμε για την ιερά εξέταση για την καταστροφή έργων διανοητών και για όλα τα άσχημα που έχει πράξει αυτή. Μιλάμε λοιπόν για ποιον πνευματικό κόσμο, αυτόν της μισαλλοδοξίας και του σκοταδισμού. Αυτόν που επέβαλλε απόψεις ως εξ αποκαλύψεως; Αυτόν που στιγμάτιζε ανθρώπους επειδή απλά σκεφτόντουσαν διαφορετικά; Αυτόν τον πνευματικό κόσμο καλά κάνουν και τον εκθεμελιώνουν, γιατί τέτοια οικοδομήματα πνευματικά τα οποία τείνουν να καταπιέζουν τους ανθρώπους και να τους αφαιρούν κάθε μορφή ελευθερίας είναι καλύτερο να μην υπάρχουν. Αρκετοί από αυτούς που προσπαθούν να διώξουν την εκκλησία από τη ζωή κάθε Ευρωπαίου ανθρώπου το κάνουν έτσι ώστε αυτή να οδηγηθεί στο βέλτιστο, διότι 2 χιλιετίες τώρα η εκκλησία έχει αποδείξει ότι δεν μπορεί να βελτιώσει τη ζωή του. Αντιθέτως τείνει να την οδηγεί προς το χειρότερο. Οι κοινωνίες δε που έχουν καταφέρει να εκδιώξουν την εκκλησία από τις ζωές των ανθρώπων που κατοικούν σε αυτές έχουν παρουσιάσει σημαντικές βελτιώσεις στο βιοτικό επίπεδο των κατοίκων τους.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε, «στις προσπάθειες που γίνονται, όπως είπε, εν ονόματι της επιστήμης, για την αποϊεροποίηση της ζωής, με τις μεθόδους παρέμβασης των γονιδίων και με πρόθεση, όπως τόνισε, την καταστροφή της μοναδικότητας του προσώπου.»

Τώρα θυμήθηκαν την ιερότητα της ζωής; Τόσους αιώνες που αυτοί σκότωναν τόσους αντίθετων αντιλήψεων ανθρώπους στο όνομα του θεού τους η ζωή δεν είχε αποϊεροποιηθεί; Τώρα τους φταίει η επιστήμη η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις προσπαθεί να βελτιώσει τη ζωή των ανθρώπων; Μήπως δε να γυρίσουμε σε καταστάσεις που ο κόσμος προσπαθούσε να γιατρευτεί από της αρρώστιες με τη βοήθεια του ιερέα και της προσευχής, με αποτέλεσμα άνθρωποι που πολύ πιθανόν να είχαν σωθεί από ένα γιατρό τελικά να πεθαίνουν;

Ιδιαίτερα στάθηκε στο χριστιανισμό και στη σχέση του με την Ευρώπη.

Σίγουρα ο χριστιανισμός έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την Ευρώπη, μπορούμε να αναφερθούμε στον βίαιο εκχριστιανισμό των κατοίκων τις γηραιάς ηπείρου, στην απώλεια πανάρχαιων πολιτισμικών παραδόσεων, στην καταστροφή πολιτισμικών μνημείων και την εξαφάνιση μίας υγιούς εθνόσφαιρας. Επίσης δεν θα έπρεπε να ξεχάσουμε να αναφέρουμε το αίμα των αθώων ως επί το πλείστον ανθρώπων με το οποίο ο χριστιανισμός πότισε τα χώματα της Ευρώπης.

Κάπου αλλού μας αναφέρει το εξής: «Η Εκκλησία δεν υπήρξε για την Ευρώπη μόνο σωτηρία ψυχών, αλλά και διδάσκαλος. Δίδαξε πίστη, έσπειρε όλη την Ευρώπη με τη Βίβλο και καθώς είναι ο κληρονόμος της αρχαίας παιδείας, δίδαξε επίσης δίκαιο και κλασσικά γράμματα».

Σίγουρα η εκκλησία αρεσκόταν στο να σώζει «αμαρτωλές ψυχές», δηλαδή κάθε άνθρωπο που τολμούσε να είναι έστω και λίγο διαφορετικός από αυτό που αυτή απαιτούσε με τη χρήση της πυράς ή άλλων μεθόδων των οποίων η κατάληξη ήταν πάντοτε η ίδια, ο θάνατος. Όσον αφορά τη διδαχή της πίστης, είμαι της γνώμης ότι η πίστη δεν διδάσκετε, αλλά είναι το αποτέλεσμα της αμάθειας και της άγνοιας και της αδυναμίας των ανθρώπων να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα. Τώρα όσον αφόρα την σπορά της βίβλου, θα έλεγα ότι δεν είναι κατόρθωμα, αλλά κατάντια και σίγουρα δεν είναι κάτι για το οποίο κάποιος θα έπρεπε να είναι περήφανος. Ας αναλογιστούμε μονάχα το ηθικό υπόβαθρο, αλλά και τη βία και ότι άλλο άσχημο εμπεριέχεται στην παλαιά διαθήκη. Μετά θα σταθώ στο κληρονόμος της αρχαίας παιδείας. Αν η εκκλησία είναι ο κληρονόμος τότε ο Διαφωτισμός τι ήταν; Τι ήταν η Αναγέννηση; Η εκκλησία σίγουρα σφετερίστηκε τμήματα της αρχαίας κλασσικής παιδείας, τμήματα όπως πού ήταν σύμφωνα με αυτά που πρέσβευε, και τα οποία τα χρησιμοποίησε για να ενισχύσει και να υπερασπιστεί κάποιες θέσεις της. Αντίθετα τμήματα της αρχαίας παιδείας που ερχόντουσαν σε αντίθεση καταστράφηκαν. Όσον αφορά το δίκαιο της εκκλησίας το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Αναφέρθηκε επιπλέον στην εμφάνιση του Ισλάμ, καταλήγοντας ότι «τίποτε δεν εμποδίζει την εκκλησία να σταθεί με σεβασμό μπροστά στη ζωή και τις αρχές εκείνων που η πίστη τους διαφέρει από τον χριστιανισμό».

Βέβαια ξεχνά να αναφέρει τον «σεβασμό» που έχει δείξει κατά καιρούς η εκκλησία στη ζωή και της αρχές εκείνων που η πίστη τους ήταν διαφορετική σε παλαιότερους καιρούς. Το σεβασμό της «θανατικής καταδίκης» η στις καλύτερες περιπτώσεις μόνο του αφορισμού σε «άθεους» είτε «ειδωλολάτρες», η απλούς ανθρώπους που εν τέλη πίστευαν σε κάτι διαφορετικό. Σίγουρα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το έργο της ιεράς εξέτασης, ούτε τις μη ανεκτικές νομοθεσίες του Βυζαντίου. Σίγουρα ακόμα και σήμερα ο χριστιανισμός έχει ένα μεγάλο εμπόδιο που τον εμποδίζει να σεβαστεί κάθε τι το διαφορετικό κι αυτό είναι το ίδιο το δόγμα του.

Σε κάποιο άλλο σημείο μας αναφέρει το εξής: «…όταν σταθήκαμε μπροστά στο κοινό Ευαγγέλιο και εκφράσαμε τον κοινό πόθο να δούμε την Ευρώπη να οικοδομείται πάνω στις αξίες που απορρέουν από την ταπεινή υποταγή στον Παντοκράτορα Χριστό».

Μιλώντας για ταπεινή υποταγή, στον παντοκράτορα Χριστό σίγουρα δεν βέβαια να ξεχάσουμε την υποταγή την οποία ζητούσε κατά καιρούς σε μονάρχες, είτε σε ολοκληρωτικά και φασιστικά καθεστώτα. Οι μόνες αξίες που μπορούν και απορρέουν από μια ταπεινή υποταγή όπως μας λέει ο κ. Παρασκευαϊδης είναι αυτές τις δουλοπρέπειας και της ανελευθερίας, αν μπορούν να θεωρηθούν ως τέτοιες. Προσωπικά η ταπεινή υποταγή μου φέρνει συνειρμικά στο μυαλό την ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία (Βυζάντιο), αλλά και την κατάσταση που επικρατούσε το μεσαίωνα, όπου η εκκλησία ήταν αντίθετη με κάθε μορφή ελευθερίας και διανόησης, και έφτανε με την υπερβολικά μεγάλη εξουσία της να καταπιέζει τους ανθρώπους. Σίγουρα και ο πάπας όπως και ο αρχιεπίσκοπος ονειρεύονται την εξουσία πού είχαν οι αντίστοιχοι χριστιανοί προκαθήμενοι του παρελθόντος και την δύναμη να εξαφανίζουν κάθε τι το διαφορετικό.

Στο ανακοινωθέν του Πάπα και του Αρχιεπισκόπου επισημαίνεται η κοινή αποστολή τους να διανύσουν «την δύσβατον ατραπόν του διαλόγου της αληθείας προς αποκατάστασιν της κοινωνίας της πίστεως εν τω συνδέσμω της αγάπης».

Δυστυχώς η αλήθεια τους είναι γεμάτοι από χιλιάδες ψεύδη. Πάντοτε σε όλη την ιστορία της εκκλησίας καλύπτουν με τον τίτλο της αλήθειας τα χειρότερα ψέματα και απαιτούν από τους ανθρώπους να τα πιστεύουν ως αληθινά. Αυτή την κοινωνία της πίστεως του παρελθόντος ονειρεύονται, όπου ο κόσμος πίστευε οτιδήποτε του παρουσίαζε η εκκλησία ως αληθινό χωρίς να είναι σε θέση να το κρίνει. Αυτό το πολιτισμικό σκοτάδι είναι η αλήθεια της εκκλησίας την οποία θέλουν να επαναφέρουν. Όπως δε επιτυχημένα είχε αναφέρει ο φίλτατος derevirn το φως του χριστιανισμού είναι σαν το φως της πυγολαμπίδας, χρειάζεται πυκνό σκοτάδι για να φανεί. Προσωπικά να μου λείπει το βύσσινο.

Σε άλλο σημείο μας αναφέρει ότι: «Θεωρούμεν τας θρησκείας ως έχουσας ιδιαίτερον ρόλον διά την φύλαξιν της επικρατήσεως της εν τω κόσμω ειρήνης και ότι αυταί δεν ημπορούν να μετατραπούν εις εστίας μισαλλοδοξίας και βίας. Ως Χριστιανοί ηγέται προτρέπομεν από κοινού το σύνολον των θρησκευτικών ηγετών όπως συνεχίζωσι και ενδυναμώσωσι τον διαθρησκειακόν διάλογον και εργασώσι διά την δημιουργία μιας κοινωνίας ειρήνης και αδελφότητος μεταξύ προσώπων και λαών».

Έχει αποδειχθεί πολλές φορές ότι οι θρησκείες αδυνατούν να διατηρήσουν την ειρήνη και συνήθως μετατρέπονται σε εστίες μισαλλοδοξίας και βίας. Ας πάρουμε πάλι για παράδειγμα το παρελθόν του χριστιανισμού, ή ακόμη στις μέρες μας το Ισλάμ αλλά και τους φονταμενταλιστές χριστιανούς της δύσης οι οποίοι είναι σε πολλές περιπτώσεις στην ίδια κατάσταση με τους αντίστοιχους του Ισλάμ. Μπορεί όπως λέει ο κ. Χριστόδουλος να προτρέπουν το διαθρησκειακό διάλογο, αλλά πόσο δυνατόν είναι να έχει οποιαδήποτε θετική αλλαγή ένας διάλογος μεταξύ άκαπτων εξ αποκαλύψεως θέσεων οι οποίες φτάνουν σε σημείο να αυτοθεωρούνται ως μοναδικές αλήθειες, θεωρώντας απίστους όσους πιστεύουν σε κάτι το διαφορετικό; Κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η δημιουργία της κοινωνίας ειρήνης και αδελφότητος από θρησκείες που ενώ έχουν την ίδια ρίζα, η κάθε μία θεωρεί τον εαυτό της αληθή και τον άλλο ως ψευδή.

Σε άλλο σημείο της κοινής δήλωσής τους οι δύο ηγέτες επισημαίνουν: «Αξιούμεν μείζονα ευαισθησίαν διά την αποτελεσματικοτέραν προστασίαν εις τας χώρας ημών τόσο εις ευρωπαϊκόν όσο και εις παγκόσμιον επίπεδον των ανθρωπίνων δικαιωμάτων άτινα εδράζονται επί της αξιοπρεπείας του ανθρωπίνου προσώπου ως δημιουργίας κατ' εικόνα Θεού».

Συνεχίζω ακόμη να αμφιβάλω αν η εκκλησία είναι σε θέση να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Παραδειγματισμένος δε από την επικρατούσα κατάσταση με την εκκλησία στην Ελλάδα η οποία καταπατά συστηματικά την θρησκευτική ελευθερία των πολιτών, πιστεύω ότι αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο.

Τα σημεία των δηλώσεων του Αρχιεπισκόπου έχουν αντιγραφεί από άρθρα στο news.in.gr σχετικά με την επίσκεψη του κ. Χριστόδουλου στο Βατικανό.

Εκκλησία και Διαφθορά

2006-12-26T21:42:00.001+02:00

Σε συνάντηση παλαιών συμμαθητών στην οποία παραβρέθηκα πρόσφατα, είχαμε συζήτηση με ένα παλιό φίλο, ο οποίος είναι γιος ιερέα, για το τι έκανε ο καθένας μας τα χρόνια που είχαμε να τα πούμε, ήταν από την πρώτη λυκείου που άλλαξα σχολείο, κάπου στα τέσσερα και μισό έτη. Έμαθα λοιπόν ότι είχε περάσει ως Επαγγελματίας Οπλίτης στην αεροπορία αρχικά, αλλά τελικά αποφάσισε να μην πάει. Σύμφωνα δε με τα λεγόμενα του δεν πήγε καν για να περάσει από τα αθλήματα και τις ψυχοτεχνικές εξετάσεις, μιας και χρησιμοποιήθηκε ως μέσο κάποιος δεσπότης ή υψηλόβαθμος κληρικός.

Γνωρίζω εδώ και καιρό ότι οι εξετάσεις για να γίνει κάποιος ΕΠ.ΟΠ. δεν είναι καθόλου αξιοκρατικές μιας και οι διασυνδέσεις κάποιου παίζουν απαραίτητα ρόλο για το εάν τελικά θα καταφέρει να είναι στη λίστα των επιτυχόντων. Στρατιωτικοί και πολιτικοί είναι τα προτιμώμενα συνήθως άτομα που χρησιμοποιούνται για μεσολάβηση και προώθηση επιλεγμένων ανθρώπων, με τους πολιτικούς να έχουν περισσότερη δύναμη των στρατιωτικών για να προωθήσουν κάποιον.

Αυτό στο οποίο θα μείνω όμως είναι η εξουσία των εκκλησιαστικών η οποία τελικά φτάνει να είναι μεγαλύτερη από αυτή των πολιτικών. Ήξερα ότι η εκκλησία έχει τεράστια εξουσία και δύναμη σ αυτή τη χώρα. Βλέπε «παράδικαστικό», βλέπε τις φοροαπαλλαγές, βλέπε το πώς μερικοί πολιτικοί άρχοντες υποκλίνονται στους εκκλησιαστικούς και πολλές φορές σιωπούν μπροστά στις ασυδοσίες τις εκκλησίας.

Απλά συνειδητοποιώ τελικά πόσο αναγκαίος είναι ο διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους ώστε να γλυτώσουμε έστω εν μέρη από τη σαπίλα που μας βασανίζει, ξανά δες παράδικαστικό, ο αγιασμός στο Συμβούλιο της Επικρατείας, και το πώς μερικοί πολιτικοί και δικαστικοί φτάνουν να φιλούν μέχρι και τα πόδια των παπάδων, και επιπλέον να ανορθωθεί έστω και λίγο η δημόσια οικονομία από τα διαφεύγοντα κέρδη εξαιτίας της εκκλησίας, είτε αυτό είναι το ιδιαίτερο φορολογικό καθεστώς, είτε είναι η μισθοδοσία των κληρικών από τα δημόσια ταμεία. Για να μην αναφερθώ στην τεράστια περιουσία της Εκκλησίας Α.Ε.

Είναι καιρός να τελειώσει αυτό το θεοκρατικό καθεστώς που επικρατεί σ’ αυτή και να αρχίσουμε να φερόμαστε σαν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα.

Προκαταλήψεις

2006-12-15T12:53:00.001+02:00

Πριν από 10 μήνες περίπου, την παρασκευή πριν τις αποκριές του 2006, είχα πέσει θύμα ληστείας 4 τα ξημερώματα, καθώς γυρνούσα σπίτι, το πώς και γιατί δεν έχει πλέον σημασία, αυτό που έχει σημασία και μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν οι ερωτήσεις των αστυνομικών για την εθνικότητα των δραστών.

Αν θυμάμαι καλά ήταν 4 της ασφάλειας και άλλοι 4 που ήρθαν με το τζιπ. Ένας-ένας λοιπόν χωρίς εξαίρεση και οι 8 με ρώτησαν αν οι δράστες ήταν Αλβανοί. Οι αστυνομικοί ήταν μαζεμένοι σε μια ακτίνα 2 μέτρων όμως χρειάστηκε να επαναλάβω 8 φορές πως οι δράστες ήταν Έλληνες.

Πριν κάποια χρόνια πάλι που έγινε διάρρηξη στο σπίτι της θείας μου στην Αθήνα, οι αρχές πάλι έλεγαν ότι θα ήταν δύσκολο να βρεθεί ο δράστης, ο οποίος σύμφωνα με αυτούς ήταν αλλοδαπός και δε αλβανικής εθνικότητας. Αυτό που ανακάλυψαν μετά από έρευνα ήταν ότι ο δράστης ήταν Έλληνας.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω όμως είναι το εξής. Γιατί κάθε φορά που κάποιος πέφτει θύμα ληστείας, η εγκληματικής πράξης, ο βασικός ύποπτος θα πρέπει να είναι απαραίτητα αλλοδαπός και συνήθως Αλβανός; Από που έχει προέλθει αυτή η ρατσιστική προκατάληψη; Εγκληματίες υπάρχουν παντού ανεξάρτητα από την εθνικότητα, με ποια λογική λοιπόν ο κυρίως ύποπτος είναι πάντα αλλοδαπός; λες και οι δικοί μας είναι τα καλά παιδιά που ποτέ δεν πείραξαν κανένα.

Μου έρχεται στο μυαλό επίσης ότι πέρα από την αστυνομία, αυτή η προκατάληψη υπάρχει και στον υπόλοιπο κόσμο, πάντα όταν συμβεί κάτι κακό κατηγορούν του αλλοδαπούς δείχνοντας το έντονο ρατσιστικό και ξενοφοβικό συναίσθημα που τους κατέχει. Σίγουρα μου θυμίζει περιπτώσεις όπως αυτές που άκουγα στην άλλοτε ρατσιστική Αμερική όπου για πολλά εγκλήματα ο ύποπτος ήταν πάντα μαύρος, άσχετα με το αν θα μπορούσε να έχει διαπράξει το έγκλημα ο οποιοσδήποτε.

Θα μπορούσαμε άραγε με κάποιο τρόπο να αλλάξουμε τέτοιου είδους προκαταλήψεις, προς μερίδες ανθρώπων πού πλέον είναι μέρος της κοινωνίας μας και ζούνε μαζί μας; Τέτοιες ιδέες μόνο καχυποψία, φόβο και μίσος φέρνουν και τελικά προβλήματα στην ομαλή και ειρηνική συμβίωση.