Kelsos

Αναδημοσίευση από του άρθρου του Ιού ============================================== "Θεία... αλισβερίσια" («Εθνος» 16.12.07) Με τον Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη να δίνει την τελευταία μάχη του η Εκκλησία της Ελλάδος γιόρτασε κάπως πρόωρα τα δεκάχρονα της πανηγυρικής ανάδειξής της στο κέντρο της δημόσιας ζωής του τόπου. Αρκεί να συγκρίνει κανείς την κάλυψη της αρχιεπισκοπικής εκλογής του 1998 με την τρέχουσα διαδοχολογία, για να διαπιστώσει τη μεταβολή που έχει συντελεστεί. Αν πριν από 10 χρόνια το ζητούμενο ήταν η «ανανέωση» απλώς της κεφαλής της Εκκλησίας, σήμερα ο ρόλος του μελλοντικού αρχιεπισκόπου ως «εθνάρχη» (και ηγέτη ενός άτυπου εθνικιστικού-φονταμενταλιστικού παρακράτους) θεωρείται δεδομένος από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Ο Χριστόδουλος φυσικά δεν έπεσε απ' τον ουρανό. Ηρθε να καλύψει το φαντασιακό κενό ενός «στρατηλάτη βασιλιά», μετά τον εκφυλισμό και την κατάργηση της μοναρχίας. Για πολλούς Ελληνες υπήρξε το υποκατάστατο ενός κληρονομικού, ανεξέλε...

Η αλήθεια είναι ότι η φροντίζω η μουσική να με συντροφεύει στις περισσότερες καθημερινές μου δραστηριότητες. Είναι αλήθεια ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μου ζωής. Και βέβαια στις μουσικές μου απολαύσεις δεν υπάρχουν πολλοί περιορισμοί, μπορώ και απολαμβάνω μια διαφορετική και σχετικά ευρεία γκάμα διαφορετικών ήχων. Τον τελευταίο σχετικά καιρό έχω αποκτήσει ένα αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον για την Ιαπωνική μουσική μεταξύ των άλλων. Ένα από τα είδη της μουσικής αυτής που βρίσκω αρκετά ενδιαφέρον, τουλάχιστον από αυτά που έχω βρει και έχω ακούσει μέχρι τώρα (γιατί δυστυχώς δεν μπορώ να τα βρω εύκολα περισσότερο υλικό) είναι η παραδοσιακή μουσική των νησιών Amami ( 奄美諸島). Τα νησία Amami είναι μια ομάδα τροπικών νησιών στην επαρχία της Kagoshima της περιφέρειας Kyūshū περίπου 300 χιλιόμετρα βόρεια της Okinawa και περίπου 380χμ νότια του Kyūshū . Ανήκουν στα νησία Ryūkyū (αλλιώς γνωστά και ως νησιά Nansei - νοτιοδυτικά νησιά). Το Amami-Oshima (奄美大島) είναι ένα από τα τρία μεγαλύτ...

Δυστυχώς έχω ελαττώσει το blogging το τελευταίο διάστημα μιας και είναι περίοδος εξεταστικής, οπότε προσπαθώ να διαβάσω όσο το δυνατόν περισσότερα μαθήματα, καθώς και να περάσω όσα περισσότερα δυνατόν. Αν και έχει περάσει μια σχεδόν εβδομάδα από την ημέρα τον εκλογών, θα ήθελα να εκφράσω τις εντυπώσεις τις οποίες μου άφησε. Αρχικά οφείλω να ομολογήσω ότι βρήκα αρκετά λυπηρό το γεγονός ότι το ποσοστό της αποχής ξεπέρασε το 25%, το οποίο είναι ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό αποχής. Γενικά οφείλω να ομολογήσω ότι βρίσκω αρκετά θετικό ότι η νέα βουλή είναι πεντακομματική καθώς και ότι τα ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων μειώθηκαν, αν και δεν μπορώ να δω με καλό μάτι την είσοδο του ΛΑΟΣ στη βουλή, οι λόγοι είναι αρκετοί βέβαια και νομίζω ότι ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων τους γνωρίζει, οι άλλοι απλός τείνουν να εθελοτυφλούν επί του θέματος. Η αλήθεια είναι ότι ήταν πρώτη φορά που άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα σε βουλευτικές εκλογές, αν και η πρώτη μου επαφή με την κάλπη ήταν στην προηγούμεν...

Η αλήθεια είναι, πως η έμπνευση γι αυτό το post μου ήρθε καθώς κοιμόμουν. Είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που θυμάμαι κάποιο όνειρο που έβλεπα, αφού ξύπνησα το πρωί. Η ιστορία πάει κάπως έτσι, είμαι σε μια έκθεση ζωγραφικής, το πώς και που δεν έχει σημασία, αυτού που μετρά είναι η εντύπωση που μου αφήνει η θεματολογία που έχουν οι πίνακες. Σχεδόν όλοι έχουν εικόνες καταστροφής, φωτιά, πόνο, κάποια μάλιστα ίσως να μοιάζουν με την εικόνα τις κόλασης που περνά η θρησκευτική φαντασία και με ανθρώπους να υποφέρουν. Αργότερα, και αφού έχω επιστρέψει στο σπίτι, στο χωριό μου, μιλάω με κάποιο πρόσωπο της οικογένειας μου, έχοντας στο μυαλό τα σατυρικά λόγια του George Carlin , αυτά που χρησιμοποιεί ο Richard Dawkins στην αρχή του 8 ου κεφαλαίου του “ The God Delusion ”. «Η θρησκεία έχει στην πραγματικότητα πείσει τους ανθρώπους ότι υπάρχει ένας αόρατος άνθρωπος – που ζει στον ουρανό – ο οποίος βλέπει οτιδήποτε κάνεις, κάθε λεπτό, κάθε μέρας. Και ο αόρατος άνθρωπος έχει μια ειδική λίστα...

Είναι αρκετές οι φορές που έχω ανοίξει συζητήσεις πάνω σε θέματα που αγγίζουν το υπερφυσικό με την οικογένεια μου, το συμπέρασμα, που τείνει να μεγαλώνει κάθε φορά είναι ότι μάλλον είμαι από τα λίγα μέλη αυτής της οικογένειας, που είναι αρκετά σκεπτικό σε οτιδήποτε εμπεριέχει κάποιο μεταφυσικό παράγοντα. Πόσες φορές έχω ακούσει για μαγεία, για θαύματα, για προσωπικές εμπειρίες, όλα με τον υπερφυσικό παράγοντα εξ’ ορισμού και καμία προσπάθεια για λογική εξήγηση, άσχετα αν στο πλήθος των περιπτώσεων αυτή είναι εφικτή. Φαίνεται ότι ο κόπος για να σκεφτεί κάποιος μια λογική εξήγηση είναι αρκετός γι αυτό και η επανάπαυση στον υπερφυσικό παράγοντα. Αρχικά στην συζήτηση μου, ως επιχείρημα για το πώς ο άνθρωπος τείνει να βλέπει το υπερφυσικό ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχει ήταν το παράδειγμα, όπου σκέφτεσαι έναν άνθρωπο και τυχαίνει να σε παίρνει τηλέφωνο λίγο μετά. Σαφώς η απάντηση που έλαβα είναι ότι αυτό είναι «τηλεπάθεια», βέβαια σαφώς αυτή δεν είναι η σωστή εξήγηση αλλά δείχνει με ακρίβ...

Στις 20 Ιουνίου είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω από κοντά, στο θέατρο γης στη Θεσσαλονίκη, σε μια εκδήλωση που εντασσόταν στον κύκλο εκδηλώσεων του ΚΕΘΕΑ (Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) και της Θεραπευτικής Κοινότητας «Ιθάκη», που πραγματοποιούνταν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, το γνωστό ιαπωνικό συγκρότημα κρουστών Yamato. Οι Yamato ιδρύθηκαν από τον Masa Ogawa το 1993 στη Nara, “τη γη των Yamato”, η οποία λέγεται ότι είναι το μέρος όπου γεννήθηκε η Ιαπωνική κουλτούρα. Αυτή τη στιγμή έχουν ως έδρα το χωριό Asuka, της επαρχίας Nara και ταξιδεύουν στον κόσμο με τα παραδοσιακά ιαπωνικά τύμπανα Wadaiko. Βάζουν την ψυχή τους σ' αυτά τα ασυνήθιστα όργανα, των οποίων ο ήχος εξάπτει τις καρδιές των ανθρώπων παντού, και οι παραστάσεις τους είναι εμποτισμένες με την ιδέα ότι ο χτύπος των τυμπάνων, όπως ο χτύπος της καρδιάς, είναι ο ίδιος ο παλμός της ζωής. Από την ίδρυση τους, οι Yamato έχουν παίξει για περισσότερο από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, δίνοντας περισσ...

Τις τελευταίες μέρες σε κάποιο από τα φόρουμ που παρακολουθώ ξεκίνησε συζήτηση με το θέμα της λογοκρισίας στην έκθεση ART ATHINA, δεν ήταν λίγοι μάλιστα εκείνη που έσπευσαν να υποστηρίξουν την πράξη. Πολλοί μίλησαν για μέτρα στην τέχνη όταν αφορά σύμβολα, έθνη και θρησκεία. Άλλοι υποστήριξαν ότι δεν θα πρέπει κανείς να δείχνει στα σεβασμό στα πιστεύω των άλλων ακόμα κι αν είναι αντίθετος με αυτά, η ακόμα ότι η καλλιτέχνης θα έπρεπε να αυτολογοκριθεί, για να μην προσβάλλει τις πεποιθήσεις μεγάλης μερίδας Ελλήνων. Πολλοί βέβαια μίλησαν για το ίδιο το έργο υποστηρίζοντας πως δεν είναι τέχνη και φέρνοντας αρκετά, μάλλον άτοπα παραδείγματα. Θέλω να πω, πως το κυριότερο πρόβλημα δεν είναι αν είναι καλή ή κακή τέχνη τον εν λόγω δημιούργημα αλλά η προσπάθεια λογοκρισίας ενός έργου σε μία κατά τα άλλα δημοκρατική και φιλελεύθερη χώρα. Κάποιοι υποστήριξαν ότι δεν τίθεται θέμα λογοκρισίας, ή καταπάτησης στοιχειωδών ελευθεριών, όμως αν λάβουμε υπόψιν τη σύλληψη τότε καταλαβαίνουμε πόσο άτοπος είνα...